Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/20436 K.2019/608

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen 1347 ada 91 parselde kayıtlı 5 numaralı daire için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu taşınmazın davalıya babasından miras kalan paylarının satılması neticesi elde edilen bedel ile satın alındığını, ziynetlerinin bozdurularak davaya konu taşınmazın edinildiğine yönelik iddianın doğru olmadığını, ziynetlerin davacının kişisel giderleri için kullanıldığını, dairenin davalının kişisel malı olduğunu beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 29.000 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davalının yapmış olduğu yargılama gideri 112,40 TL olarak hesap edilmiş, kabul ret oranına göre davalı yararına 47,20 TL yargılama giderine hükmedilmiştir. Oysa davalı tarafından 3 tanık için tebligat ücreti toplam 21 TL, 177,50 TL keşif harcı, 550 TL keşif giderleri için olmak üzere toplam 748,50 TL masraf yapılmıştır. Mahkemece davalı yararına, davalı tarafça yapılan 748,50 TL yargılama gideri üzerinden kabul ret oranına göre hesaplama yapılması gerekirken, yargılama giderleri eksik hesaplanarak 112,40 TL üzerinden hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.