Davacı üçüncü kişi vekili, 22/12/2015 tarihinde müvekkiline ait iş yerinde müvekkiline ait bir adet bilgisayar ile bir adet torna makinasının haczedildiğini açıklayarak istihkak davasının kabulü ile mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılmasını ayrıca 16.2.2012 tarihinde müvekkilinin işyerinde yapılan ikinci hacizde malların muhafazasına engel olmak ve dava yoluyla hakkını aramak amacıyla alacaklıya ödenmemek üzere dosyaya teminat olarak depo edilmiş, 33.216,80 TL nin taraflarına iadesini; talep hakkında karar verilene kadar bu teminatın alacaklı tarafa ödenmemesine ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili; davacı ile borçlunun faaliyet konularının aynı olduğunu, borçlunun haciz adresinde faaliyet gösterdiğini, mal kaçırmak gayesi ile iş yerini davacıya devretmiş gibi gösterdiklerini, haciz esnasında borçluya ait evrak bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre; davacı ile borçlunun aynı alanda faaliyet göstermesi, aynı iş yerinin kullanılmaya devam edilmesi, haciz esnasında borçluya ait evrak bulunması karşısında İİK.nun 97/a maddesinde belirtilen karinenin borçlu lehine olduğu, davacı tarafından sunulan faturalarda belirleyici bir özellik bulunmadığından mülkiyet karinesinin aksinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı üçüncü kişi vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Mahkemece tesis edilen 22.7.2016 tarihli ek karar ile karar kesin olarak verilmiş olduğundan 6100 sayılı Kanunun 346/1. maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar süresi içerisinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 22.12.2015 günlü hacizden sonra, aynı yerde uygulanan 16.2.2016 tarihli haciz sırasında, davacı üçüncü kişi yetkilisi tarafından 33.216,80 TL ödeme yapılmıştır. Malların muhafazasına engel olmak amacıyla dosyaya teminat olarak para
ödenmesi durumunda haczin bedel üzerine geçtiğinin ve istihkak davasının da bu bedel üzerinden devam ettiğinin kabulü gerekir.
O halde davanın, hacze konu mahcuzların değeri ile birlikte yapılan ödeme miktarını da kapsadığı kabul edilmelidir. 2016 yılında İcra Mahkemeleri'nce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyiz konusu mahcuzların değeri 6310,00 TL'nin üzerinde bulunmalıdır. Bu haliyle, temyiz konusu mahcuzların değeri ile ödeme miktarının, kesinlik sınırı olan 6310,00 TL’nin üzerinde olduğu, kararın kesin olduğu düşünülerek verilen kanun yararına bozma dilekçesinin, Mahkemece temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi doğru ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle karar kesin olmadığından, ek karara yönelik temyiz isteğinin kabulüne ve yerel mahkemenin 22.7.2016 tarihli ek kararının kaldırılarak hükmün esas yönünden incelenmesine karar verilmiştir.
Dava üçüncü kişinin İİK'nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.