Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/20741 K.2018/19756

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair kararın davalı alacaklılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.06.2016 tarih ve 2014/16709 Esas, 2016/9904 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı alacaklı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi vekili,...... plakalı aracın müvekkiline ait olduğunu, İmamoğlu Noterliğinin 22/02/2006 tarih ve 00744 yevmiyeli satış işlemi ile satın aldığını, UYAP ortamından aracın kaydına haciz konulduğunu belirterek araç üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı, usulüne uygun dava dilekçesine rağmen duruşmalara katılmamış, cevap da vermiştir.

Mahkemece,...... plakalı traktörün satış işlemlerinin usulüne uygun olarak yapıldığı ancak satış işleminin ...... kaydına tescil edilmediği, bu durumun satışın geçerliliğine ve mülkiyetin davacı tarafa geçmesine engel teşkil etmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne, araç üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Karar, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Dairemizin 06.06.2016 tarihli ve 2014/ Esas, 2016/ 9904 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup onama kararına karşı davalı alacaklı vekili tarafından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu araç, hacizden önce, Noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alınmış, mülkiyet hacizden önce davacıya geçmiştir. Ne var ki, 3. kişinin satış işlemini ...... Tescil kuruluşuna bildirmemesi nedeni ile dava konusu araç borçlu adına kayıtlı iken UYAP üzerinden haciz konulmuştur. Öyleyse, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı alacaklının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerektiğinden onama kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.