Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/21775 K.2019/1309

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde tarafların ortak çalışması sonucu ve davacının ziynetleri de kullanılarak iki adet taşınmaz ve bir adet araç alınıp davalı adına tescil edildiğini açıklayarak 01.01.2002 öncesi edinilen taşınmazlar yönünden öncelikle davalı adına olan kayıtların iptali davacı adına tescilini bu mümkün olmadığı takdirde tespit edilecek alacağın faiziyle tahsilini, 01.01.2002 sonrası edinilen araç yönünden ise tespit edilecek alacağın faiziyle tahsilini talep etmiş, dava değeri fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL olarak bildirilmiştir.

Davacı vekili sunduğu 15.05.2013 ve 03.02.2016 havale tarihli dilekçeleriyle 5 parselde kayıtlı taşınmaz yönünden 20.000,00 TL, 8 parselde kayıtlı taşınmaz yönünden 29.000,00 TL ve araç yönünden 1.000,00 TL olarak taleplerini açıklamıştır. Harcını yatırmak suretiyle sundukları 23.06.2016 tarihli dilekçeyle talep miktarı 5 parsel yönünden 78.540,00 TL'ye, 8 parsel yönünden 41.600,00 TL'ye ve araç yönünden ise 9.543,50 TL'ye yükseltilmiştir.

Davalı ... vekili, davacının malvarlığının edinilmesinde hiçbir katkısının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine, dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazla ilgili mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davasının kabulüyle 78.540,00 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının araç yönünden katılma alacağı talebinin kabulüyle 9.543,50 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, tasfiyeye konu 8 parsel yönünden talebin tümden reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamındaki bilgi, belge ve beyanlar incelendiğinde 8 parselin üzerindeki eski dükkanla birlikte evlilik birliği içinde 1982 yılında davalı adına satın alındıktan sonra davacı kadının dükkanda sürekli ve düzenli çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Eski dükkanın yıkılarak 1992 yılında yeni dükkanın inşa edildiği ve davacı kadının dükkan ilk alındığından itibaren çalıştığı hususları birlikte değerlendirildiğinde bu parsel üzerindeki yeni dükkan yönünden davacının katkıda bulunduğunun kabulü gerekir.

Bu nedenle mahkemece, öncelikle 8 parsel üzerine inşa edilen dükkanın (zemin hariç) dava tarihi itibariyle değeri tespit edilmeli, davacının çalışması gözetilerek TMK'nin 4. ve TBK'nin 50. maddeleri uyarınca hukuk ve hakkaniyete uygun bir katkı oranı takdir edilerek, bu oranın dükkanın dava tarihi itibariyle değeri çarpılmak suretiyle talepte gözetilerek davacı lehine katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken, tümüyle red kararı verilmesi doğru olmamıştır.

3.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, tasfiyeye konu 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacının % 50 katkı oranı olduğu kabul edilerek yazılı şekilde alacağa hükmedilmiş ise de, 5 parselin arsa alımı ve üzerindeki yapının inşa süreci birlikte değerlendirildiğinde, katkı oranı miktarının dosya kapsamına uygun düşmediği anlaşılmaktadır. Tasfiyeye konu 5 parselin arsası 1988 yılında alınmış, üzerindeki yapının zemin katı 1989, birinci kat ise 1999 yılında inşa edilmiştir.

Davacının 8 parsel sayılı taşınmaz alındıktan sonra dükkanda düzenli ve sürekli çalışmaya başladığı, açıklanan şekilde arsa alım ve katların yapım tarihleri ile davacının çalışma süreleri ve dosya kapsamı gözetilerek bir değerlendirme yapılıp, davacının katkı oranı ve katkı payı alacağının belirlenmesi gerekirken taşınmazın tamamı üzerinde %50 katkısı olduğunun kabulüyle yazılı şekilde alacağa hükmedilmesi de hatalıdır.