Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/22068 K.2017/3158

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, müvekkili ile davalının boşandığını, .... Aile Mahkemesi'nin 2006/770 Esas sayılı ile katkı payı katılma alacağı davalarının görüldüğünü ve verilen kararın kesinleştiğini, bu kararın 3. Maddesinde "davalı karşı davacı ...'nın evlilik birliği içinde edinilen eşya alacağına ilişkin davasının kabulü ile .... üzerinde tarafların yarı oranında paydaş olduklarının tespitine" şeklinde hüküm kurulduğunu, hükmün edayı içermeyip tespit ile sınırlı kaldığım, bu nedenle eşyaların paylaşılamadığını belirterek, eşyaların bölünebilme özelliği de olmadığından belirlenecek değerinin yarısının ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, harca esas değer fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL olarak bildirilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın belirli alacak davası olduğunu, bu nedenle öğrenmeden itibaren bir yıl içinde açılması gerektiğini, 9. Aile Mahkemesi'nin kararının 2013 yılında kesinleştiğini ve bir yıllık sürenin geçtiğini bildirerek öncelikle zamanaşımı süresi dolduğundan reddini, verilen boşanma kararının davacı ...'nın kusurlu olduğu kabul edilerek karara bağlandığını, katkı payı davasında belirlenen tespite konu eşyaların müvekkilinin uhdesinde bulunmadığını, şiddet gören ve ölüm korkusu yaşayan müvekkilinin şahsi eşyalarını alıp evden ayrıldığını ve evin davacı tarafından kendilerinden habersiz şekilde eşyaları ile birlikte sattığını, müvekkilinin pek çok özel eşyasının da satılan ev ile birlikte gittiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Aile Mahkemesi'nde açılan davanın süresi içerisinde olduğu, bu mahkemece verilen hükmün infaz kabiliyetinin olmaması dava konusu hakkı belirsiz hale getirmeyeceği, davacı eşyaların miktarını ve yarı oranında paydaş olduğunu karar ile bilmekte olduğu ve buna ilişkin hakkını bir yıl içinde açacağı dava ile talep etmesi gerektiği ve kararın kesinleşme tarihinden sonra bir yıldan fazla süre geçtiğinden zamanaşımı itirazı kabul edilerek davanın TMK'nun 178. maddesi uyarıca zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda mal rejiminin tasfiyesi davaları için her hangi bir zamanaşımı süresi düzenlemesi getirilmemiştir. Bu gibi durumlarda TMK'nun 5 yollamasıyla 6098 sayılı TBK uygulanmalıdır. Zira; TBK'nun 646.maddesine göre Borçlar Kanunu, Medeni Kanunun tamamlayıcısı olarak kabul edilmiştir. Buna göre, TBK'nun 146. maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresi mal rejiminin tasfiyesi davalarında da uygulanmalıdır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun (17.04.2013 tarih ve 2013/8-375 E. 2013/520 K. sayılı kararı) ve dairemizin uygulaması da bu yöndedir. Her ne kadar, Dairemiz önceki uygulamalarında edinilmiş mallara katılma rejiminin boşanmayla sona ermesi durumunda, TMK'nun 178. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresini kabul etmiş ise de; Yargıtay HGK'nun yukarıda açıklanan içtihadı doğrultusunda görüş değişikliğine gidilmiştir.

TBK'nun 149/1. maddesine göre, zamanaşımı, alacağın muaccel olmasıyla işlemeye başlar. Aynı kanunun 153/3.maddesine göre de, evlilik devam ettiği sürece, eşlerin diğerinden olan alacakları için zamanaşımı işlemeye başlamaz, başlamışsa da durur.

Somut uyuşmazlık incelendiğinde taraflar, 2001 yılında evlenmiş olup. 27.03.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, 09.02.2009 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmıştır. İş bu temyize konu dava ise 08.05.2015 tarihinde açılmıştır. Mahkemece, boşanma kararının kesinleştiği 09.02.2009 tarihinde başlayan 10 yıllık zamanaşımı süresi temyize konu davanın açıldığı tarihe kadar henüz dolmadığından, davanın kaldığı yerden devamı ile uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru değildir.