Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/22111 K.2017/14964

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 4 .İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.08.2016 tarih 2016/634 Esas-2016/692 Karar Sayılı kararıyla şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı borçlu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankarar Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu kez borçlu vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü;

KARAR

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi) istinaf edilemeyecek olan icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusu; borçluya mehil vesikası verilmesi kararının kaldırılması ile takip dosyasına sunulan teminat mektubunun paraya çevrilmesine ilişkin talebinin icra dairesince reddi işleminin iptali istemine ilişkin olup, bu karar İİK'nun 36/5 maddesi uyarınca kesindir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddine karar verilmesi doğru olup kararının onanması gerekmiştir.