Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/3639 K.2019/8065

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, davalı adına kayıtlı 233 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesinin 1970'li yıllarda vekil edeni tarafından satın alındığını ve o tarihten bu yana yaklaşık 35 yıldır nizasız fasılasız kullanıldığını, ilk kayıt malikinin 1972 yılında öldüğünü, dava konusu yer bakımından tapu kaydının hukuki niteliğini yitirdiğini açıklayarak, davalı adına olan hisseye ait tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle, ... ili,... İlçesi,...Mah. 233 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı 1/2 hissesiye ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının yargılama giderlerine yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.2.2010 tarihli ve 2010/8-58 Esas, 2010/78 Karar sayılı kararına göre TMK'nin 713/2. fıkrasına dayalı olarak açılan davalarda, davanın kabul edilmesi halinde dahi kayıt maliki ile mirasçılarına yargılama giderleri yükletilemez, harç ve vekalet ücretiyle sorumlu tutulamazlar.

Az yukarıda açıklanan nedenle, Mahkemece, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan alınmasına karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2., 3., 4., bentlerinin düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.