Davacı 3. kişi vekili; dosya borçlusunun ünvan değiştirerek vekil edeni şirketin ünvanını aldığını, borçlu şirketin faaliyet merkezinin üçüncü kişi şirketin eski faaliyet adresi olduğunu bu adresten takip tarihinden önce taşındığını borçlu şirketin davacı 3. kişi şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak davasının kabulünü istemiştir.
Davalı alacaklı vekili; davacı firmanın borçlu şirketin devamı olduğunu, mahalde borçlu şirkete ait belgelerin bulunduğunu, her iki şirket ortakları arasında organik bağ olduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemenin 15.12.2011 tarihli ve 2009/1027 Esas, 2011/1510 Karar sayılı kararı ile davanın reddine, 1.242,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı-alacaklıya verilmesine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 27.11.2013 tarihli ve 2013/16076 Esas, 2013/16619 Karar sayılı kararı ile davacı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek “...haciz zaptının 9. sırasındaki ...... bilgisayarla ilgili fatura borcun doğumundan önce 30.11.2004 tarihli olup,
kapanış tastiki olan yevmiye defterinde kayıtlı olduğundan bu hacizli mal yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme bozmaya uymuş ve yapılan yargılama sonucunda davacı 3.kişinin istihkaka konu, haciz tutanağının 9. sırasındaki ...... marka bilgisayar hakkındaki istihkak davasının kabulüne, 1.242,00 TL nispi vekalet ücretinin davalı alacaklıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
1.Davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
2. A) Davalı alacaklı vekilinin Mahkemece verilen teminat mektubunun iadesine ilişkin kararın temyiz incelemesinde; İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK'nin 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte olduğundan, teminatın iadesine ilişkin temyiz itirazları yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
B) Vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; 6100 sayılı HMK nın 323. maddesinde, yargılama giderlerinin kapsamı, 326. maddesinde de yargılama giderlerinden sorumluluk düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 326. maddesinin 1. fıkrasında Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 2. fıkrasında ise davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkemenin, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştıracağı belirtilmiştir. Bu durumda Mahkemece davalı alacaklı için redde konu mahcuzların bedeli üzerinden vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi yerinde görülmemiştir.
SONUÇ.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin (1) numaralı bentte yazılı sebepler ile temyiz itirazının reddine, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının (2A) numaralı bentte yazılı sebepler ile reddine, (......) numaralı bentte yazılı sebepler ile temyiz itirazlarının kabulüne hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin temyiz eden davacı 3. kişiden alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya iadesine, 05.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.