Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'nin 434/2 maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1-1 sayılı Yargıtay Kurulu kararıdır. Bu Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir.
Mahkemece, HMK 6. maddesi gereğince mahkemenin yetkisizliğine talep halinde dosyanın yetkili ... İcra Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmiş, karar davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece temyiz eden davacı vekiline 22.02.2016 tarihli muhtıra ile 4.072,97 TL nispi temyiz harcının yatırılması aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağı ihtar edilmiş ve 15.03.2016 tarihli ek karar ile temyiz karar harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davacıdan dava açılırken 85,39 TL harç alınmıştır. Hükümde de harç peşin alındığından ayrıca harç alınmasına yer olmadığı belirtilmiştir.
10.05.1965 tarih 1965/1-1 sayılı Yargıtay Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada, maktu harca bağlı kararlarda, maktu harcın tümünün, nispi harca bağlı kararlarda ise, mahkemece alınmasına karar verilen nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir.
Anılan karara göre yeterince temyiz harcı alındığı halde davacıya muhtıra çıkarılması ve eksik harcın süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile 15.03.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, davacı 3. kişinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nin 366. ve HUMK'un 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 249,30 TL'nin istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.