Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/6649 K.2019/2273

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı 3.kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu işyerinde yapılan hacizden henüz haberdar olduklarını, haczedilen forkliftin kendilerine ait olup borçluya kiralandığını, icra dosyasında satış için gün belirlenmesi nedeniyle takibin durmasına ve istihkak iddialarının kabulüne karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, ihalenin yapılıp mahcuzun satıldığını, davanın konusuz kaldığını, hacizde hazır olan borçlu yetkililerinin istihkak iddiasında bulunmadıklarını davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı ve davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1- Davalı alacaklının temyiz itirazları, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı üçüncü kişinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; taraflar arasında dava konusu yapılan mahcuz mallara ilişkin istihkak davasının devamı sırasında, mahcuzların ihale ile satılarak paraya çevrilmesi halinde istihkak davası İİK'nin 97/10.maddesi uyarınca satış bedeline dönüşür. Somut olayda mahcuzların 02.09.2013 tarihinde yapılan ihale ile satılarak paraya çevrildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu mahcuzların yargılama devam ederken ihale ile dava dışı kişiye satılmış olduğu dikkate alınmaksızın haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu durumda Mahkemece mahcuzların satıldığı ve davanın bedele dönüştüğü gözönüne alınarak, satış bedelinin üçüncü kişiye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.