KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2016/9701 E., 2018/16652 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen malvarlığı nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile 10.000,00 TL alacağın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.02.2015 tarihli dilekçesi ile talep miktarını toplam 14.500,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 9.500,00 TL alacağın tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK m. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, katkı payı ve artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.
1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesine rağmen, HMK'nin 326 maddesi gereğince yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre taraflardan tahsiline karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2016/9701, K. 2018/16652, 2 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama