Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/9876 K.2019/11369

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı asıl davada, dava konusu olan 159 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ağabeyi adına tescil gördüğünü ancak taşınmaz üzerinde bulunan, altında ahır, üstünde dört odası olan ahşap evin mülkiyetinin 1/2 hissesinin kendisine 1/2 hissesinin de ölü ağabeyine ait olduğunun tespitine, kendisine ait 1/2 hisseye davalı yeğeni ... tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine ve 4.200,00 TL ecrimisilin davalı ...'den tahsiline karar verilmesini;

birleşen 2011/173 Esas sayılı davada ise, dava konusu 159 ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki altı ahır üstü ev olan iki katlı binanın vekil edeninin maddi yardımları ile yapıldığını, taşınmazın haksız şekilde davalılar adına tescil edildiğini ancak bahsi geçen taşınmazın DSİ tarafından kamulaştırıldığını belirterek, mülkiyetin tespiti ile kamulaştırma bedelinin davalılardan miras hisseleri oranında faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, birleşen 2011/173 Esas sayılı dosya yönünden, davanın kabulü ile 159 ada 12 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydının muhdesatlar hanesinde görünen ahır ve iki katlı yığma binanın 5/40 hissesinin davalı muris ...'nun mirasçılarından dahili davalılar ...'e, 5/40 hissesinin ...'e, 5/40 hissesinin ...'na, 5/40 hisseninin ...'e, 5/40 hissesinin ...'e, 5/40 hissesinin ...'na, 5/40 hissesinin ...'a, 5/40 hissesinin ...'e, ait olduğunun tespitine, 8/40 hissesinin davacı muris ...'nun mirasçıları ...'a, 8/40 hissesinin ...'a, 8/40 hissesinin ...'ya 8/40 hissesinin ...'na 8/40 hissesinin ...'e ait olduğunun tespitine;

asıl dava yönünden, davanın kabulü ile 159 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının muhdesatlar hanesinde görünen ahır ve iki katlı yığma bina için dahili davalılara Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce ödenen paranın ½ 'lik kısmı olan 24.192,00 TL'nin dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'unun her birinden ayrı ayrı 3.024,00 TL'sinin ödeme tarihi olan 23.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ayrı ayrı alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden; asıl davanın müdahalenin men'i, ecrimisil ve muhdesatın tespiti istemlerine; birleşen davanın ise, mülkiyetin tespiti ile kamulaştırma bedelinin miras hisseleri oranında davalılardan tahsili istemlerine ilişkin olduğu sabittir.

Somut olayda, birleşen davadaki kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin talep asıl dava sonucunda hükme bağlanmış, asıl davadaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil taleplerine ilişkin ise olumlu olumsuz herhangi bir hüküm kurulmamış, muhdesatın tespiti talebi ise asıl dava sonucunda hükme bağlanmamıştır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; 6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, Mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Ne var ki az yukarıda açıklandığı üzere Mahkemece kurulan hükmün, HMK'nin 297. maddesine uygun olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Zira; Mahkemece asıl davadaki taleplerle, birleşen davadaki talepler karıştırılarak hüküm kurulduğu ve aynı zamanda asıl davadaki elatmanın önlenmesi ve ecrmisil taleplerine ilişkin ise olumlu olumsuz herhangi bir karar verilmediği açıktır.

Sonuç itibarıyla; Mahkemece asıl davadaki talepler ve birleşen davadaki talepler ayrı ayrı değerlendirilerek, tüm talepler hakkında HMK'nin 297. maddesine uygun olarak ayrı ayrı açık bir şekilde hüküm kurulması gerekirken, asıl ve birleşen davadaki talepler karıştırılarak ve birtakım talepler hakkında da olumlu olumsuz herhangi bir karar verilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.