Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/10352 K.2018/11494

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün Davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklılar 11.06.2014 tarihinde başlattıkları icra takibi ile, alacaklı ... İnş. A.Ş'nin ödenmeyen 2013 Nisan ayı bakiye kira alacağı ile 2013 Mayıs ve 2014 Haziran aylarına ait(haziran ayıda dahil) toplam 372.539,33 USD kira alacağı, alacaklılar ... İnşaat A.Ş. ile ...nin ödenmeyen 2014 yılı Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kira bedellerinin toplamı olan 86.963,70 USD'nin tahsili ile tahliye talep etmiştir.

Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekili yasal süre içinde borcu olmadığını belirterek takibe itirazda bulunmuştur. İtiraz üzerine alacaklılar vekilleri icra mahkemesinden itirazın kaldırılması tahliye isteminde bulunmuşlardır.

Davalı vekili, sözleşmenin başından itibaren düzenli olarak vekil edeni tarafından ödeme yapıldığını, ancak davacı alacaklıların yapılan ödemeleri vade farkı, kur farkı vs isimler altında erittiklerini, otopark ücreti, genel giderler gibi çeşitli giderlere mahsup ettiklerini, bu nevi haksız uygulamalar ile vekil edeninin sanki temerrüde düşmüş gibi işlem yaptıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece itirazın kaldırılması ile tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 27.07.2004 başlangıç tarihli 10 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamakta olup sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Sözleşmenin 19. maddesinde kiracının genel giderlere katılacağı kararlaştırılmış ise de sözleşmede kiracının kira bedeli adı altında yaptığı ödemelerin genel giderler ve benzerine mahsup edileceğine dair alacaklı tarafa yetki veren herhangi bir hüküm düzenlenmemiştir.

Sözleşmede mahsuba ilişkin açık bir hüküm olmaması nedeniyle davalı tarafından “kiraya mahsuben” açıklaması ile yapılan ödemelerin genel giderler vb.'ne mahsubu kabul edilemez. Bu durumda mahkemece ödeme dekontları denetlenerek gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılmak suretiyle ödemelerin bu çerçevede değerlendirilmesi gerekirken icra mahkemesince ödeme belgesi olarak nazara alınmayacak olan defter kayıtları ile sonuca gidilmesi yerinde görülmemiştir.