Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/11022 K.2017/6172

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... ARAR

Davacı ... vekili, ... İli, ... ve... İlçelerinde, İdarece kıyı kenar çizgisi tespit çalışmaları yapıldığını, davaya konu 112 parsel sayılı taşınmazın 1132,90 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, 112 parsel sayılı taşınmazın 1132,90 m2'lik kısmının davalı adına olan kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, daha önce ... ile aralarında görülen dava sonucunda, kıyı kenar çizgisinin Mahkemece belirlendiğini, bu karardan sonra İdarece kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinin doğru olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Somut olayda; Her ne kadar Mahkemece, davaya konu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki;

Kesin hüküm dava şartlarındandır (HMK m.114/1-i). ...'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın ...'yi bağlamayacağından söz edilemez. Dava konusu 112 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ile dosya arasında bulunan .....

Kadastro Mahkemesi'nin 1994/4 E, 2000/1 .... sayılı kararı incelendiğinde, taşınmazın davalı ... adına, 15.11.2002 tarihinde hükmen tescil edildiği, tescile dayanak ilamda ...'nin taraf olduğu, yapılan yargılama sırasında Mahkemece oluşturulan bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisi araştırması yapıldığı, dava konusu 112 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının tespit edildiği ve kararın 15.11.2002 tarihinde kesinleştiği anlaşmaktadır.

Bu durumda dava konusu parselin tapuya tesciline esas olan Karacabey Kadastro Mahkemesi'nin 25.08.2000 tarih 1994/4 Esas ve 2000/1 Karar sayılı ilamının eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğu açık olup, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir. Nitekim sapma göstermeyen Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.