Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/11079 K.2019/2559

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, katkı payı alacağı davasının kabulüne, ecrimisil davasının reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.03.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Av....geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içerisinde tüm bedeli davacı tarafından ödenerek kooperatif yoluyla davalı adına edinilen bir adet taşınmaz bulunduğunu açıklayarak, davacının katkı payının tespitini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL ve davalının davacı evden ayrıldıktan sonra taşınmazı kullanmasından kaynaklı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL alacakların faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk hükümde, davacı tarafın dava konusu taşınmazdaki katkı payının 34.358,00 TL kabul edilerek, bu doğrultuda bu miktardan sadece 10.000,00 TL'nin harcının yatırılmış olması göz önüne alınarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davanın kabulüne karar verilmiş, hükme her iki taraf vekillerince yapılan temyiz itirazları üzerine Daire'nin 2012/2168 Esas, 9387 Karar sayılı ilamıyla, kısa kararla gerekçeli karar arasındaki uyumsuzluğun giderilmesi gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuş, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ikinci hükümde çelişki giderilmiş ve davacı tarafın dava konusu taşınmazdaki katkı payı 34.358,00 TL kabul edilerek, bu doğrultuda bu miktardan sadece 10.000,00 TL'nin harcının yatırılmış olması göz önüne alınarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davanın kabulüne karar verilmiş, hükme yönelik her iki taraf vekillerince yapılan temyiz itirazları üzerine Daire'nin 2013/8642 Esas, 15421 Karar sayılı ilamıyla, davanın katkı payı alacağı isteğine ilişkin olduğu,

somut olayda her iki taraf çalıştığına ve şirket hisseleri nedeniyle gelirleri bulunduğuna göre evlilik birliği içinde çalışma karşılığı edinilen mallara katkıda bulunduklarının kabulü gerektiği, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesap yöntemi ve hesaplamanın farazi olduğu, yerleşmiş Daire kıstaslarına da uygun olmadığı açıklanarak,

eksiklikler giderildikten sonra Daire uygulamasına uygun şekilde davacının geliriyle katkısı yönünden dava konusu taşınmazdaki katkı payı alacağının bulunması gerektiği hususunda her iki tarafın yararına, ecrimisil isteği hakkında ise olumlu olumsuz hüküm kurulmadığı ve bu yönde davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz etmekte hukuki yararı bulunduğuna işaret edilerek, bu yönden de davalı yararına hüküm ikinci kez bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece verilen son kararda; taşınmazın alınmasına davacının katkısı %22.22 kabul edilerek, kadının taşınmaza katkısının 55.550,00 TL olduğu kanaatine varıldığı, ancak taleple bağlı kalındığı açıklanarak, 10.000,00 TL katkı payının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ecrimisil talebi yönünden ise taşınmaz maliki olan davalının dava boyunca taşınmazı kullandığı bu nedenle kadının katkısı oranında ecrimisil talep hakkı olmasına rağmen bu talebin değerlendirilmesinin katkı payı davası ile yürümeyeceği, başka bir dava ile ikame edilmesi gerektiği kanaati ile davacının ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava hakkında verilen karar yukarıda açıklanan gerekçelerle taşınmaz yönünden bozulmuş, Yerel mahkeme Daire bozmasına uymuşsa da bozmanın gereğini tam olarak yerine getirmemiştir. Şöyle ki, bozma ilamında yerleşik Daire uygulamasına uygun şekilde gelirle davacının katkı payı alacağı hesaplanması gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece, tarafların ortağı oldukları şirkete ait gelirlerinin evlenme tarihlerinden başlayarak dava konusu taşınmazın edinildiği tarihi de kapsar şekilde getirtilmesi, tarafların şirketteki pay durumları, katkı payı alacağına ilişkin dönem bakımından kocanın 743 sayılı TKM'nin 152. maddesi hükmü uyarınca aileyi geçindirme yükümlülüğü ve tarafların sosyal konumları gereği kişisel giderleri göz önünde bulundurularak, dava konusu taşınmazın alım tarihi itibarıyla eşlerin her birinin ayrı ayrı toplam gelirleri içinde yapabilecekleri tasarruf miktarının belirlenerek,

toplam tasarruf miktarı içerisinde davacının katkı oranı hesaplanıp, bu oran nizalı taşınmazın dava tarihi itibariyle değeriyle çarpılarak davacının katkı payı alacağının tespiti gerekirken, bozma ilamına uygun düşmeyecek şekilde gelirler gözetilmeksizin tanzim edilen rapor hükme esas alınarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni yapılmıştır.

b) Davacı taraf, nizalı taşınmazın fiili ayrılık tarihinden itibaren davalı kullanımında bulunduğu iddiasıyla ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Davacının taşınmazla ilgili bu talebi, dava dilekçesi içeriğinden de anlaşıldığı üzere; ecrimisil isteğine dayanmaktadır. Öyleyse, bu belirlemeye göre istek, Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine dair 4787 sayılı Kanun'un 4. maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. İstek yönünden genel mahkemeler görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Mahkemece, bu talebin tefrik edilerek görev yönünden reddine, bu istekle ilgili davanın görevli ve yetkili genel mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru değildir.