Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/12088 K.2017/9823

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 127 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 120m2 lik evin vekil edenine ait olduğunun ve vekil edeni tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili, 4706 sayılı Kanunun 4916 sayılı Kanunun 4. maddesi ile değişik 5. maddesi gereğince dava konusu yapıların Hazineye intikal ettiğini ve bu yapılar için tazminat talep edilemeyeceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, önceki hükümde, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 26.11.2015 tarih 2015/12701 Esas, 2015/21300 Karar sayılı ilamı ile “..26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir.

Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmıştır.

Nitekim öğreti ve uygulamada muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazın ortaklığının giderilmesi için açılmış ve görülmekte olan bir dava bulunması halinde muhdesatı meydana getiren malik veya paydaşların bu olgunun tespiti istemiyle, yine muhdesat veya üzerinde bulunduğu taşınmazın kamulaştırılması halinde muhdesatı meydana getiren kişi veya kişilerin zilyetliğin tespiti istemiyle dava açmaları halinde hukuki yararın var olduğunun kabul edilmesi gerektiği, kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince, Mahkemece, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kapsamında kalıp kalmadığı olgusu araştırılmadan yazılı gerekçe ile hüküm kurulduğu görülmüştür. Hal böyle olunca; ....

Müdürlüğü'nden kamulaştırma bilgi, belge ve krokilerinin dosyaya getirtilmesi ve hukuki yarar olgusunun saptanmasından sonra, dava açmada davacının güncel hukuki yararının bulunduğu anlaşıldığı takdirde, davacı yanın dayandığı delillerle birlikte toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi...” gereğine işaret edilmek üzere bozulmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, davanın kabulü ile 127 parsel üzerindeki 8.2.2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 100.94 m2 tek katlı kargir yapının davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelik davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-)Davalı ... vekilinin davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nun 326/1.maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Bununla birlikte, davanın konusu (müddeabih) harcı yatırılan muhdesat değeridir(zemin bedeli hariç).

Somut olaya gelince; davacı vekili 30.01.2014 tarihli dava dilekçesi ile tespitini istediği evin harca esas değerini 10.000 TL olarak göstermiş, 2.03.2015 havale tarihli tarihli inşaat bilirkişi raporunda ise davacının kullanımında olan ve tespitini istediği evin değerinin 52,185,98 TL olarak belirlenmiştir.

Ancak davacı tarafından bahsi geçen inşaat bilirkişi raporunda belirlenen değer üzerinden dava harcının tamamlanmadığı anlaşıldığına göre, davacı lehine harcını yatırdığı dava değeri üzerinden karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.