KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2017/13033 E., 2019/5472 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Tespit
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacılar dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanları ile... Cumhuriyeti vatandaşı olduklarını, davacılar .... babası aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti'nde kayıtlı ... T.C. Kimlik numaralı ...'nin Suriye'ye yerleştiğini, kendilerinin orda doğduğunu ve babaları nüfusuna kaydedildiklerini, ancak babalarının Türkiye'deki nüfus kaydında görünmediklerini belirterek, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ...T.C. Kimlik numaralı ...'nin öz çocukları olduklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, kolluk araştırması, birbiri ile örtüşür nitelikte tanık beyanları, davacı ve davalı beyanları dikkate alınarak davacılar Mohamad, Nısrın ve ...'nin biyolojik (gerçek) babasının ... olduğu kanaatine ulaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı ... 05.06.1962 doğumlu...i ile T.C. vatandaşı Abdullah ve Hadice oğlu 05.06.1962 doğumlu ...'nin aynı kişi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Davanın kabulü halinde davacı çocuklar T.C. vatandaşı .... oğlu 05.06.1962 doğumlu ...'nin çocukları olacağından ... ile çocuklar arasında DNA incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu mümkün olmadığı takdirde ise (...'nın ölü olması gibi) ...'nın tüm mirasçılarının davaya dahil edilerek yine baba ile çocuklar arasında, mümkün olmaması halında ise mümkün olduğunca yakınları arasında DNA incelemesi yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan, taraf,tanık ve kolluk beyanına itibar edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2017/13033, K. 2019/5472, 23 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama