KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2017/13152 E., 2020/1013 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Elatmanın Önlenmesi ve Yıkım
Karar Metni
391 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tescil harici bırakılmış taşınmazın davalı tarafından zirai ve inşai muhdesat yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine ve muhdesatların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, tescil harici bırakılan taşınmazda elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.
1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazına gelince;
Bilindiği üzere, elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli davalarda dava değeri elatılan yerin değeri ile yıkılmasına karar verilen muhdesatın değerinden ibaret olacağı, 10.11.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre elatmanın önlenmesine karar verilen taşınmazın arsa değerinin 4.749 TL, yıkılmasına karar verilen bina, sundurma ve ağaçların değeri toplamının 17.990,51 TL olduğu, buna göre davacı lehine takdir edilmesi gereken vekalet ücretinin 2.473 TL, alınması gereken harcın da 1227 TL olması gerekirken, Mahkemece, davacı lehine 893,96 TL vekalet ücreti takdiri ile 402 TL harcın Hazine'ye irat kaydına karar verilmesi doğru değil ise de;
anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2017/13152, K. 2020/1013, 6 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama