KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2017/13588 E., 2019/4903 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Babalığın Tespiti
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin gerçekte ...'in çocuğu olmasına karşın nüfus kayıtları arasında bağ bulunmadığını ileri sürerek, ...'in davacı ...'in babası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Babalığın tespiti istemi şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Davanın vekil eliyle açıldığı hallerde vekile bu konuda özel yetki verilmiş olması şarttır (HMK'mad.74). Buna göre, davacı adına babalığın tespiti başvurusunda bulunan Av. ...'e özel yetki içeren vekaletname ibraz etmesi için uygun süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2.TMK'nin 301. maddesine göre, çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi ve devamında düzenlendiğinden buna ilişkin davalarda 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi uyarınca görevli mahkeme aile mahkemesidir. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir.
Somut olayda, davacı vekilinin babalık iddiasında bulunduğu anlaşıldığına göre, Mahkemece Aile mahkemesinde görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2017/13588, K. 2019/4903, 13 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama