Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/1404 K.2019/11472

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, alacaklının talebi üzerine icra müdürü tarafından hiç bir tetkik ve araştırma yapılmaksızın müvekkili üçüncü kişi İntertim ... Ürün. İth. İml. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından devlet ihalesi ile alınmış olan ...

Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı 113 ve 114 saha bölümlerine haciz konulduğunu, alacaklı tarafından söz konusu saha içerisinde bulunan orman emvallerinin borçlu davalı ...'a ait olduğu iddia edilmiş ise de, orman emvallerinin müvekkili şirkete ait olduğunu, borçlu ...’a yapılan satışın üzerinden 5 aydan fazla zaman geçtiğini, davalının bu süreçte kendisine ait olan malın sevkiyatını gerçekleştirmemiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, borçlu şahıs ile istihkak iddia eden müvekkili şirket arasında hukuki yahut organik bir bağ bulunmadığını belirterek,

istihkak iddialarının kabulüne ve davalı alacaklı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, takip borçlusu ... ve oğullarının davacı üçüncü kişi şirkette yaklaşık 2-3 yıldır yükleme ve nakliye işinden sorumlu sigortalı personel olduklarını, malların borçlu ...’a teslim edildiğini, dava konusu malların menkul olup, fatura ve teslim ile birlikte mülkiyetlerinin borçlu ...’a geçtiğini, borçlu ...’un almış olduğu bu orman emvallerinin çıkışını yapamadığını bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 91, 113-114 nolu bölmelerin ihale alıcısının davacı şirket olduğu, her iki tarafın kabul ettiği 11.05.2015 tarihli faturada.

1.000.000 metreküp yakacak odunun 52.320 TL karşılığında davacı şirket tarafından davalı ...'a satıldığı ve 91, 113-114 bölmede teslim edildiğinin anlaşılmakta olduğu, fatura miktarı 1.000.000 metreküp yakacak odunun 1.666 stere karşılık geldiği, davalıya 113-114 nolu bölmede fatura ile teslim edilen ve halen içeride bulunan (1.666 ster - 449 ster) 1.217 ster yakacak odun bulunması gerektiği, ancak orman işletme kayıtlarına göre bölme de (2136 ster - 1311 ster) 825 ster odun bulunduğu, orman emvalinin taşınır mal olması,

teslim ile mülkiyetinin alıcıya geçmesi ve 11.05.2015 tarihli fatura ile 91, 113-114 nolu bölmedeki 1.000.000 metreküp yakacak odunun mülkiyetinin ...'a geçtiği, fatura tarihinden önce 91 nolu bölmede emval kalmadığı, 113/114 nolu bölmedeki emvalin miktarının fatura ile satılan emvalden az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. 1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir. 2.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, haczedilen mahcuzlara ilişkin 11.05.2015 tarihli faturada mahcuzların değeri 62.320,00 TL olarak belirtilmiş olup, dava açılırken de dava değeri 60.000,00 TL olarak gösterilerek bu miktar üzerinden nispi harç yatırılmıştır. Takip talebi ile dava değeri 31.332,90 TL asıl alacak ve 1.306,50 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 32.639,40 TL olarak belirtilmiştir.

Takibe konu alacak miktarı, hacizli malların değerinden az olduğundan, avukatlık ücretinin takibe konu alacak miktarı olan 32.639,40 TL üzerinden hesap edilmesi gerekirken davalı taraf yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.