Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/1412 K.2018/19755

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.10.2016 tarihli ve 2015/8745 Esas, 2016/14070 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı 3. kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, borçlu firmaya ait sinema salonlarından ......... haciz işlemi yapılırken 3. kişi şirket yetkilisinin işletmeyi 13/09/2013 tarihinde devraldıklarını beyan ederek istihkak iddiasında bulunduğunu, mahcuzların borçluya ait olduğunu açıklayarak, 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, borçlu ile aralarında muvazaalı bir işlem olmadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı 3. kişinin, borçlu ile ticari ilişkisi olan ve bu ilişki nedeniyle borçlunun borca batık durumunu bilebilecek konumda olduğu, taraflar arasındaki devir işleminin 13/09/2013 tarihinde yani takip konusu borcun doğumundan ve icra takibine başlandıktan sonra gerçekleştiği, devredilen malların bir sinema salonu işletilebilmesini sağlayacak nitelikte olup,borçlu ile 3. kişi arasındaki ilişkinin ticari işletme devri niteliğinde bulunduğu, İİK'nin 44 ve BK'nin 179. maddesi gereğince davalı 3. kişinin işletmenin borçlarından sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 19.10.2016 tarihli ve 2015/ 8745 Esas, 2016/14070 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup, onama kararına karşı davalı üçüncü kişi vekili, tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir.

Davacı alacaklı dilekçesinde, 3. kişinin ticari işletme ve içindeki malları icra takibinden sonra devraldığını iddia etmiş, davalı 3. kişi ise, haciz yapılan adresin sinema salonu olarak işletilmek üzere borçlu tarafından 09.07.2012 tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığını, sözleşmenin 13.09.2013 tarihinde feshedildiğini, dava konusu malların fesih ve devir protokolü ile satın alındığını savunmuştur.

Buna göre, davalı 3. kişi ile borçlunun tutması zorunlu ticari defterleri (ticari defterlerin usulüne uygun tutulup tutulmadığı, açılış ve kapanış tasdiklerinin yapılıp yapılmadığı dikkate alınarak) ve varsa faturaları da istenerek, ek bilirkişi raporu almak sureti ile kira sözleşmesinin 10. maddesinde belirtilen esaslara göre kira ödemelerinin yapılıp yapılmadığı, ödemelere ilişkin kayıtların, borçlu ve 3. kişinin ticari defterinde bulunup bulunmadığı, ayrıca devir bedeli ödemelerinin ticari defterlerde kayıtlı olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması,

yine kira sözleşmesinin ilgili Vergi Dairesine bildirilip bildirilmediğinin ve şirketin kira parası, stopaj ödeyip ödemediğinin araştırılması, öte yandan kira sözleşmesinin 11. ve 27. maddeleri ile fesih ve devir sözleşmesinin 2. maddesinin tüm bentlerinin incelenmesi, bu maddelerde belirtilen hususlarla ilgili olarak ticari defter kaydı olup olmadığının belirlenmesi, ondan sonra elde edilen bilgilerin dava dosyasında bulunan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle hükmün bozulması gerekirken, onandığı anlaşıldığından, onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.