Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/14895 K.2019/4662

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili; evlilik birliği içerisinde bir adet taşınmaz ve araç satın alınarak davalı eski eş Mehmet adına tescil edildiğini, taşınmazın mal kaçırmak kastıyla diğer davalı ...'e devredildiğini açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla mal rejiminin tasfiyesini, taşınmaz yönünden 30.000,00 TL alacağın her iki davalıdan, araç yönünden 10.000,00 TL alacağın davalı ...'ten faizleriyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının katkısının bulunmadığını ve taşınmaz ile aracın kişisel malı olduğunu, davalı ... davaya konu taşınmazı satın aldığını, herhangi bir muvaazanın bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, verilen ilk kararda davanın kısmen kabulü ile 32.500,00 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren faiziyle davalı ...'ten tahsiline ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 20.01.2016 tarihli ve 2014/17068 Esas, 2016/606 Karar sayılı ilamıyla davaya konu 5 nolu meskenin alımında davalının kişisel malı dava dışı 20 nolu meskenin satımından gelen paranın kullanılıp kullanılmadığına ilişkin eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğuna işaret edilerek hüküm davalı lehine bozulmuş, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile taşınmaz için 26.282,50 TL, araç için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 28.782,50 TL katılma alacağının karar tarihi olan 04/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, katılma alacağı isteğine ilişkin olup, TMK'nin 239/son maddesinde; “…aksine anlaşma yoksa tasfiyenin sona ermesinden başlayarak katılma alacağına ve değer artış payına faiz yürütülür…” hüküm altına alınmıştır. Yargıtay'ın ve Dairemizin kökleşmiş uygulamalarına göre tasfiye tarihi karar tarihidir. Somut olayda tasfiye tarihi olan 14.03.2014 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesi gerekirken, bozmadan sonra verilen karar tarihi olan 04.05.2017 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru olmamıştır. Ne var ki, açıklanan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.