Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/14989 K.2017/12115

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur. Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin yetkisizliğe dair ilk kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 07.11.2016 tarih, 2015/7795 esas-2016/15097 karar sayılı kararı ile "... hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edildikten sonra davadan ve kanun yollarından feragat yetkisi bulunan davacı vekili ve davacı asil 12.10.2016 tarihli dilekçesiyle davadan feragat etmiştir. HMK'nun 310. maddesine göre davadan feragat, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir.

HMK'nun 311. maddesinde ise feragat kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur.

Karar kesinleşinceye kadar davadan feragatin mümkün olduğuna, Mahkemece, bir karar verilip, davadan el çekildikten sonra temyiz aşamasında davacı asil ve davacı vekili tarafından davadan feragat edildiğine ve bu aşamada feragat hakkında karar verme yetkisi yerel mahkemeye ait bulunduğuna göre, davacı vekilinin davadan feragat beyanı hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir...." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, vekalet ücreti yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı asıl, davacı vekili, davalı asıl ve davalı vekili tarafından imzalanarak dosyaya ibraz edilen 12.10.2016 tarihli temyizden ve davadan feragat dilekçesinde taraflar olarak yargılama gideri ve vekalet ücreti talep edilmediğinin beyan edildiği anlaşıldığına göre, mahkemece davalı lehine 1.980-TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMUK'nun 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.