Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/153 K.2017/2451

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde 1913 ada 131 parsel sayılı taşınmaz malikleri hakkında gaiplik kararı verilmesi ve gaiplerin hisselerine düşen ve kayyım hesabına depo edilen 44.175,59 TL satış bedelinin Vakıflar Kanunu 17. maddesi gereği satış tarihinden itibaren işlemiş faizi ile müvekkili idareye ödenmesini istemiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Davanın TMK'nun 32. maddesinde belirtilen ölüm tehlikesi içinde kaybolma veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamama nedenlerinden hangisine bağlı olarak açıldığı tespit edildikten sonra TMK'nun 35/2 maddesinde belirtildiği üzere ölüm tehlikesinin veya son haberin alındığı günün tespit edilmemesi,

2- Davaya konu satışı yapılan 1913 ada 131 parsele ait tapu kaydında (satıştan önceki) ''nevi: Harameyn-i Şerifeyn ibaresi bulunduğundan vakfın gerçek niteliği tespit edilmeden eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

3- Davanın mahiyeti gereği davalı aleyhine yargılama gideri ve ücreti vekaletin hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Kabule göre de; hüküm fıkrasının 2. bendinde davalıdan faizi ile alınmasına karar verilen 44.175,59 TL'nin kime verileceğinin hükümde açıkça gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.