Davacı vekili, muris C....’ın vefatı ile geride mirasçı olarak ilk eşinden olma çocuğu müvekkili, ikinci eşi davalı ... ve Sevinç’ten olma küçük çocuklarının kaldığını, mirasçıların biraraya gelerek Karadeniz Ereğli 3.Noterliği'nin 02.07.2010 tarihli ve 4611 yevmiye nolu miras taksim sözleşmesini imzaladıklarını, anılan taksim sözleşmesine göre 241, 242 parsel sayılı taşınmazlar ile 879 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 28 nolu bağımsız bölüm numaralı dükkan vasfındaki taşınmazın müvekkiline verilmesinin kararlaştırıldığını,
ancak davalılardan Sevinç’in 18.09.2012 tarihinde dava konusu taşınmazları diğer davalı ...'e sattığını ve tescilinin yapıldığını, satış yapan davalı ...’in annesi olmadığı halde müvekkiline ve kendi çocuklarına velayeten, kendisi yönünden ise asaleten resmi senetleri imzaladığını, müvekkili yönünden yapılan satış işleminin bu nedenle yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, davalı ...’in yakını olan davalı ...'in ise,
kendi yakını olan diğer davalı ...'e dava konusu taşınmazlardan dükkan niteliğinde olanını muvazaalı olarak sattığını öne sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile taksim sözleşmesi gereğince müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ..., dava konusu bağımsız bölümü sicil kayıtlarına güvenerek güvenerek satın aldığını, 4721 sayılı TMK'nin 1023. maddesi gereğince iyiniyetinin korunması gerektiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı ... vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı ..., diğer davalı ... ile bir akrabalığı olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasında imzalananan 07.03.2014 tarihli anlaşma protokolü uyarınca davanın sulh nedeni ile reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
1.6100 sayılı HMK'nin 313/1 maddesine göre. Sulh, görülmekte olan bir davada, tarafların aralarındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla, mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşmedir. Anılan kanun maddesinde, mahkeme içi sulh düzenlenmiş ve sulh, görülmekte olan bir davada tarafların aralarındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacı ile mahkeme huzurunda yapmış oldukları sözleşme olarak tanımlanmıştır.
Mahkeme dışı sulh ise, borçlar hukukunun konusu olduğundan düzenleme dışı bırakılmıştır. Madde gerekçesinde, taraflardan birinin, mahkeme dışı sulh sözleşmesi yapıldığı ve bu sözleşmeye uygun mahkemece bir karar verilmesi gerektiği yolundaki iddia ve talebinin, diğer tarafın kabulüne bağlı olduğu belirtilmiştir.
6100 sayılı HMK'nin 154/3-ç madesinde, beyanda bulunana okunmak ve imzası alınmak kaydıyla sulh müzakereleri sonucunun tutunağa yazılmasının zorunlu olduğu belirtilmiştir. Kanun'un öngördüğü bu şekil sulh için geçerlilik şartıdır.
Taraflar, mahkeme dışında yaptıkları sulh sözleşmesini mahkemeye vererek, buna göre davada sulh olduklarını bildirirlerse mahkemece sulh sözleşmesinin mahkemeye verildiğinin tutanağa yazıp, sözleşme okunduktan sonra tutanağın taraflara veya vekillerine imza ettirilmesi gerekir. Bu şekilde mahkeme dışı sulh mahkeme içi sulhe dönüşür.
Yukarıdaki açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde, Mahkemece her ne kadar sulh nedeni ile davanın reddine karar verilmişi ise de, dava açıldıktan sonra davalı ... vekili tarafından sunulan 07.03.2014 tarihli anlaşma protokolünde davalılardan ...'nın imzasının olmadığı, kaldı ki davacı vekilinin 07.04.2014 tarihli celsede, 241 ve 242 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın konusuz kaldığını, 28 bağımsız bölüm numaralı taşınmaz yönünden davaya devam edilmesini talep ettiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.
Bu durumda Mahkece, sulhun koşullarının oluşmadığı, mahkeme dışı sulhun, kanunda belirtilen ve yukarıda açıklanan şekil şartlarına uygun olarak mahkeme içi sulhe dönüştürülmediği nazara alınarak 07.03.2014 tarihli "Anlaşma Protokolü" başlıklı belge ile 241 ve 242 parsel sayılı taşınmazların dava devam ederken davacı adına tescil edilmiş olması da değerlendirilmek sureti ile işin esası ile ilgili sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2.Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.