Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/16671 K.2019/6723

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 02.10.2017 tarihli ve 2017/14392 Esas, 2017/11988 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının 1972 yılında Ilıca Köyü Tüzel Kişiliğinden ihale ile Köy Tüzel Kişiliğine ait 609 parsel sayılı taşınmazı satın aldığını, bedelini nakden ödediğini, Köy Tüzel Kişiliğinin tapuda ferağı taahhüt ettiğini ve o tarihten beri dava konusu taşınmazın zilyedi olduğunu, Ilıca köyünde belde teşkilatının kurulması üzerine köy tüzel kişiliğine ait dava konusu 609 parselin Ilıca Belediye Başkanlığına devredildiğini, bu nedenle tapunun iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından satın alınıp bedelinin ödendiği belirtilmişse de köy karar defterinin arşivlerde bulunamadığını, yasal dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tüm yazışmalara rağmen davalı tarafça satışın yapıldığı döneme ilişkin köy karar defterinin sunulmadığı, dinlenen tanık ve ihale komisyonundaki kişi beyanlarından davacının iddiasının sabit olduğu ve taşınmazın davacıya ihale edildiği tarihten beri davacı tarafından tasarruf edildiği gerekçesiyle vicdani kanaat hasıl olduğundan, davanın kabulüne, 609 parselin davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 442 sayılı Köy Kanunu gereği ihale ile satın almaya ve zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Bilindiği üzere; tapulu taşınmazların satışı resmi memur huzurunda yapılması gerekmekte olup resmi şekilde yapılmayan harici satış işlemleri kural olarak geçersizdir.

Davacı tarafça 1972 yılında Köy Tüzel kişiliği tarafından ihaleyle yapılan satışa dayanılmış olup 442 sayılı Köy Kanunu’nun 44. maddesinin 3. fıkrasında “Tarlası olmayan veya yetişmeyen köylüye köyün sınırları içinden boz haliden bir parça ayırıp vermek ve tasarrufu mal sandığına veya sair dairelere geçmiş olan araziyi köy namına satın alıp arazisi olmayanlara vermek ve bedelini taksitle köy sandığına ödetmek mecburidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Yasa ve Yargıtay uygulamaları ile HGK'nin 13.03.2013 tarihli ve 2012/14-1375 Esas , 2013/342 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere bu tür satışların resmi şekilde yapılması koşulu aranmaksızın sadece satışın geçerliliği için kaymakamlık onayı şartı aranmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde köy karar defteri ve kaymakamlık oluruna dayanmışsa da gerek davacı tarafından gerekse mahkeme tarafından yapılan araştırmalar neticesinde 609 parselin davacıya az yukarıda açıklandığı şekilde ihale ile köy tüzel kişiliği tarafından, kaymakamlık oluru ile satıldığını ispatlar bilgi ve belge dosya arasına alınamamıştır.

Her ne kadar 1972 yılında ihalenin yapıldığı tarihte köy muhtarı ve azalar ile diğer tanıklar dinlenilmiş ve dava konusu taşınmazın davacı tarafından ihale ile satın alındığı belirtilmişse de sadece tanık beyanı tapulu bir taşınmazın geçerli bir şekilde satıldığını ispata yeterli değildir.

O halde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.