Davacı alacaklı vekili, 05.02.2008 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 25.05.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 425,00 TL’den 2014 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2015 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayları kira bedeli 3.400,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 29.05.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Davalı borçlu 03.06.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, ödeme emrinde istenildiği gibi bir borcu bulunmadığını, alacaklının talep ettiği alacağın yargılamayı gerektirdiğini, ... İcra Müdürlüğünün 2015/1042 esas sayılı dosyasında yapılan takibin mükerrer takip olduğunu, aynı nedenle iki takip yapılması nedeniyle derdestlik söz konusu olduğunu bildirerek takibe itiraz etmiştir.
Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesi'ne başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Davalı borçlu, davacının tahliyeyi sağlayamadığı için ikinci kez aynı alacakla ilgili olarak mükerrer takip başlatmış olduğunu, davacının akrabası...’nun tarafına paraları bankaya yatırmaması ve kendisine vermesi hususunda uyarıda bulunduğu, bu uyarı neticesinde yanında bulunan ... huzurunda ...’ya 2.125,00 TL elden verdiğini, bu konu ile ilgili olarak ...ı’nın şahitlik yapabileceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı tarafça kira sözleşmesinin inkar edilmemesi sebebiyle akdi kabul etmiş sayıldığı, bu durumda ödeme ve diğer itirazlarını İİK m.68/1 de belirtilen belgelerle ispat etmesi gerektiği, fakat davalı tarafça bu mahiyette bir belge sunulmamış olduğu, takip konusu yapılan işlemiş faiz alacağından davacı vekilinin feragat ettiği, davalının Ekim 2014 kira bedeli dışında kalan asıl alacaklar bakımından itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 2.975,00 TL yönünden kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının Reddine,
2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında iş bu davaya konu takipten önce 10.03.2015 tarihinde başlatılan takip ile 2014 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2015 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları kira bedellerinin tahsili istenmiş olup, davalı kiracının takibe itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir.
Davacı alacaklı 05.02.2008 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 25.05.2015 tarihinde başlattığı davaya dayanak icra takibi ile de yine 2014 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2015 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ile 2015 yılı Nisan ve Mayıs aylarının tahsilini talep etmiştir.
Bu durumda davalı tarafça 2014 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2015 yılı Ocak, Şubat, Mart aylarına ilişkin yapılan itiraz haklı olup, mükerrer takip konusu olan alacak kalemleri dışında kalan 2015 yılı Nisan ve Mayıs ayları kira bedelleri üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalının alacağa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428 ve İİK.nun 366. maddesi uyarınca kararın alacağa hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 06/03/2017 tarihine oybirliğiyle karar verildi.