Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/1928 K.2017/5504

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı sözlü kira akdinin varlığına dayalı olarak davalı hakkında başlatmış olduğu haciz ve tahliye istekli icra takibi ile, davalı tarafça ödenmeyen 01.10.2014 – 01.10.2015 tarihleri arası 5.200 TL kira bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalıya 13 örnek ödeme emrinin 12.10.2015 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, davalı tarafça icra takibine itiraz edilmediğinden takibin kesinleşme sebebine dayalı olarak 16.11.2015 tarihinde icra mahkemesine başvuran davacı, kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı yargılamalara katılmamış, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Davacı alacaklı sözlü kira sözleşmesine dayanarak ilamsız tahliye takibi yapmıştır. Davalı, ödeme emrine süresinde itiraz etmediğinden İİK. 269, II, c. 2 maddeleri gereğince sözlü kira akdinin varlığını ve kiracılık ilişkisini kabul etmiş sayılır. Artık borçlu icra mahkemesinde sözlü kira akdini inkar edemez.

Borçlu kiracı yine ödeme emrine itiraz etmediği için, ödeme emri ile istenen kira borcunu da kabul etmiş sayılır. Bu nedenle, borçlu kiracı icra mahkemesinde artık kira borcu miktarına itiraz edemez. Bu durumda davalının kira borcunu davacıya ödemiş olduğu iddia ve ispat edilemediğine göre mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.