Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/1952 K.2017/6187

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı kiralayan, noterde düzenlenen 24.12.2014 tanzim ve 30.07.2015 tahliye tarihli yazılı tahliye taahhüdüne dayanarak 27.08.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Tahliye emrinin tebliği üzerine davalı kiracı yasal süresindeki itiraz dilekçesinde, takip dayanağı tahliye taahhüdünün kiracı olan müvekkiline her yıl mutad olarak imzalattırıldığını, kiralayan tarafından kira sözleşmesinin sona erdiğine dair bir bildirim yapılmadığını, müvekkilince taşınmaza değerini artıracak yatırım ve masraflar yapıldığını, ayrıca taşınmazın mülkiyetinin yakın zamanda el değiştireceğini öğrendiklerini ileri sürerek takibe itiraz etmiştir.

Mahkemece, geçerli olan tahliye taahhütnamesine ve süresinde başlatılan icra takibi dosyasına göre davalının temerrüdünün sabit olduğu gerekçesiyle davalının itirazının kaldırılmasına, taşınmazın tahliyesine ve takip konusu alacağın % 20’si oranında icra-inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tahliye taahhüdü nedeni ile yapılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının icra inkar tazminatına ilişkin temyizine gelince;

Davacı tarafından 27.08.2015 tarihinde başlatılan icra takibinde sadece kiralananın tahliyesi talep edilmiş olup, alacak talebinde bulunulmamıştır. Takip talebinde alacak isteminde bulunulmadığı halde, takip konusu alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.