Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/2063 K.2017/6761

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı İcra Mahkemesi'nden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, Mahkemece davanın reddine karar verilmiş karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Taraflar arasında 01/01/2012 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Takip dayanağı kira sözleşmesi ile yıllık kira bedelinin 25.00,00 TL + KDV olacağı ,kira bedelinin 30/06/2012 ve 30/07/2012 olmak üzere iki eşit taksit halinde ödeneceği , takip eden yıllarda yıllık ÜFE ve TÜFE endeks oranlarının yıllık ortalaması toplamının ikiye bölünerek bulunacak oran ile artış yapılacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı alacaklı, 07/07/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 15.612,66 TL kira bedeli, 2.810,28 TL 2015 yılı 1. taksit KDV bedeli ,3.498 ,06 TL 2013 – 2014 yılı kira artış farkı ve 26,95 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 21.947,95 TL alacağın tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesinde;

kiralanan taşınmazın 2012 Yılında yıllık 25.000,00TL bedelle kiralanmış olduğunu, takip eden yıllarda kira artış oranının (yıllık ÜFE ortalaması + yıllık TÜFE Ortalama) \ 2 hesaplanacağının kararlaştırıldığını,alacaklının artış bedellerini yanlış hesapladığını ,takip eden yıllara tekabül eden artış oranları dikkate alındığında.

2013 yılına ait kira bedelinin 26.077,50 TL,2014 yılına ait kira bedelinin 27.952,47 TL ,2015 yılına ait kira bedelinin 29.984.61 TL olması gerektiğini , alacaklıya takip tarihine kadar 2012 yılının kira bedeli olarak 25.000,00 TL ,2013 yılının kira bedeli olarak 25.000,00 TL ve 2014 yılının kirası +2015 yılının kirasından da 10.000,00 TL mahsup edilmek üzere 35.000,00 TL olmak üzere 2012-2015 yılları arasında toplam 85.000,00 TL ödendiğini ,

2012-2015 yılları arasında ödenmesi gereken toplam kira bedelinin 109.014,00 TL olduğunu ,buna göre 31.12.2015 tarihine kadar kalan kira borcunun 24.014,58 ,00 TL olduğunu belirterek asıl alacak miktarına, faizine, 2013-2014 yılı kira artış farkına ve alacağın tüm ferilerine itiraz etmiştir. Davalı borçlu yıllık kira miktarına ve kira fark bedeline itiraz etmiş, kira artışlarının ise 01/01/2013 tarihinden itibaren başlayacağını kabul etmiştir.

Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle kira sözleşmesindeki artış şartı ve borçlunun artışın 01/01/2013 tarihinden itibaren geçerli olacağına dair kabulü dikkate alınmak suretiyle 01/01/2013 tarihinde itibaren ödenmesi gereken yıllık kira miktarı belirlenerek ödenen kira bedeli mahsup edilmek suretiyle sonucuna göre alacağa yönelik karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Davacı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı borçlu takip konusu alacaktan kabul ettiği 24.014,58 TL bedeli 29/07/2015 tarihinde icra dosyasına yatırmıştır.

20/11/2015 tarihinde alacaklı vekilinin icra dosyasına yatırılan bedeli tahsil etmek istemesi üzerine, İcra Müdürlüğü 20/11/2015 tarihli kararı ile; borçlunun 24.014,58 TL bedeli "31/12/2015 tarihine kadar olan kira borcum" ibaresi ile yatırdığını ,yatırılan kira tutarının 01/01/2016 tarihi itibari ile muaccel olacağını, bu nedenle dosyada bulunan 24.014,58 TL bedelin güncel borç haline geleceği tarih olan 01/01/2016 tarihinden itibaren alacaklı tarafa talep halinde ödenmesine karar verilmiştir.

Anılan karar nedeniyle icra takip talebinde verilen 30 günlük yasal sürede alacaklının alacağına kavuşması engellendiğinden borçlu tarafından kabul edilen kısım yönünden temerrüt gerçekleşmiştir. Bu nedenle Mahkemece dava konusu taşınmazın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.