Davacı alacaklı 01.02.2003 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 06.04.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 400,00 TL’den 06.05.2005 tarihinden 06.04.2015 tarihine kadarki 120 aylık kira alacağı 48.000,00 TL’nin işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçlulara 09.04.2015 ve 10.04.2015 tarihlerinde tebliğ edilmiştir.
Davalı borçlu kiracı ... itiraz dilekçesinde, alacaklı olduğunu iddia eden şahsa böyle bir borcu bulunmadığını, ... ile aralarında herhangi bir kira ilişkisi olmadığını, ...’den satın aldığı taşınmazda malik sıfatıyla oturmakta olduğunu, bu hususta davacı ... ile aralarındaki davanın devam etmekte olduğunu, ayrıca geriye dönük 10 yıllık kira alacağının istenemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir.
Davalı borçlu kefil ... itiraz dilekçesinde, malik sıfatıyla sahip olduğu taşınmazın tarafından .....’na satıldığını, bu hususta davacı ... ile ..... ve.... arasındaki davanın devam etmekte olduğunu, ayrıca geriye dönük 10 yıllık kira alacağının istenemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir.
Davalı borçlu kefil ..... itiraz dilekçesinde, ...’den satın aldığı taşınmazda malik sıfatıyla oturmakta olduğunu, bu hususta davacı ... ile aralarında davanın devam etmekte olduğunu, ayrıca geriye dönük 10 yıllık kira alacağının istenemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir.
Ödeme emrine davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, davalı kefiller yönünden, talep edilen dönemin kefalet sınırının dışında olduğu, kaldı ki Borçlar Kanunu hükümlerine uygun olarak kefalet ilişkisinin kurulmadığı, gerekçesiyle kefiller yönünden davanın reddine, davalı kiracı yönünden ise, her ne kadar kira sözleşmesindeki imzaya itiraz etmemiş ise de, kiracılık ilişkisine itiraz ettiği, icra takibinden çok önce davacı ...'un beyanlar hanesinden isminin silindiği, davacının kendi açtığı davada kiracının ve diğer davalıların fuzuli şagil olduğunu beyan ettiği, kira ilişkisine dayanmadığı, taraflar arasında mülkiyet konusunda ihtilaf bulunup, açılan davaların derdest olduğu, uyuşmazlığın çözümünün yargılama gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin borçlu kiracıya yönelik temyiz itirazlarına gelince,
İİK 269/2 maddesinde, "ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akdi kabul etmiş sayılır" hükmüne yer verilmiştir.
Olayımızda; borçlu kiracı 14.04.2015 tarihli itiraz dilekçesinde davacı alacaklı ile aralarındaki kira ilişkisine itiraz etmekle birlikte dayanak kira sözleşmesindeki imzasını açıkça inkar etmemiştir. Davalı borçlu takibe itirazında açıkça ve ayrıca sözleşmeye karşı çıkmadığına göre İİK.’nun 269/2 maddesi gereğince kira ilişkisi kesinleşmiş olup, uyuşmazlıkta yargılamayı gerektirir bir durum bulunmamaktadır.
Davalı borçlu kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK.’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak durumundadır. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenerek esas hakkında bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.