Davacı alacaklı 10.12.2012 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 25.06.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.12.2014 tarihli düzenleme ve 31.05.2015 tahliye tarihli tahliye taahhüdüne dayanarak kiralananın tahliyesini talep etmiş, tahliye emri davalı borçluya 01.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Davalı borçlu 07.07.2015 tarihli itiraz dilekçesinde; her ne kadar 01.12.2014 tarihli tahliye taahhüdü ile 31.05.2015 tarihinde kiralananı tahliye taahhüdünde bulunmuş ise de, kiranın uzatıldığına dair kiralayana senet verdiğini, bu senedin 1 yıllık kira karşılığında verildiğini, bu şekilde sürenin uzatıldığını bildirerek takibe itiraz etmiştir.
Tahliye emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak tahliye taahhüdüne dayalı itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesine ve 01.12.2014 tarihli taahhütnameye göre davalının 31.05.2015 tarihinde taşınmazı tahliye taahhüdünde bulunduğu, davalının yeni bir kira sözleşmesi savunmasını ispatlayamadığı, kiracının geçmiş dönem kira borçlarının bulunduğu ve temerrüde düştüğü sonucuna varılarak davanın kabulü ile temerrüde düşen davalının İİK.nun 269/a maddesi gereğince davacıya ait kiralanandan tahliyesine ve icra takibine itirazın kaldırılmasına, takibin kaldığı yerden devamına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tahliye taahhüdü nedeni ile yapılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre; iş bu dava, 01.12.2014 düzenleme ve 31.05.2015 tahliye tarihli tahliye taahhüdüne dayanılarak başlatılan takibe davalı tarafından yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye amacıyla açılmıştır.
Mahkemece davalının 31.05.2015 tarihinde taşınmazı tahliye edeceğine dair taahhütte bulunduğu ve davalının kira sözleşmesinin yenilendiği savunmasını ispatlayamadığı belirtilmek suretiyle taahhüt şartlarının gerçekleştiği değerlendirilmesine rağmen, tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken,
yazılı şekilde temerrüt şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin değiştirilerek yukarıda açıklanan gerekçeyle 6100 sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK 438. maddesi gereğince değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.