Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/3834 K.2017/12775

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01.09.2013 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 09.09.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 01.09.2013 ile 30.09.2015 tarihleri arası kira bedeli 200.864,77 TL kira alacağı ve 20.086,47 TL gecikme faizinin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 11.09.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı 15.09.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, aylık kira bedelinin stopaj+KDV dahil 12.000TL olduğunu, stopaj vergi dairesine ödendiğinden takip alacaklısının stopaj talep hakkı olmadığını, takip alacaklısı şirket yetkilisinin 2014/Şubat ayı itibariyle aylık kira bedelini 2.000,00 TL indirmek suretiyle 10.000,00 TL olarak ödenmesinin kabul edildiğini, 01.09.2014 tarihinde müvekkilinin aylık kira parasını %6,9 oranında artırdığını, müvekkilinin ödenmemiş kira borcu olmadığını bildirerek takibe, borca ve faize itiraz etmiştir.

Mahkemece, ödemelerin yapıldığı bankalardan hesap ekstrelerinin celp edildiği, dosyanın bilirkişiye verildiği, bilirkişinin usul ve yasaya uygun raporuna göre hesaplanan yıllık kira parasının KDV + Stopaj olarak belirlendiği, stopajın da kiracı tarafından vergi dairesine ödeneceğinden kira parasının KDV dahil olarak TBK’nun 344.maddesi gereğince artış şartı da uygulanmak suretiyle ödemeler mahsup edildikten sonra davalının kira borcunun bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasında 01.09.2013 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin stopaj veya KDV dahil 12.000,00 TL olduğu ve ayın ilk beş gününde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı kiracı tarafından ödemeye ilişkin banka dekontları ile adi yazılı ödeme belgeleri dosya arasına alınmış ve rapor düzenlenmek üzere dosya bilirkişiye tevdi edilmiştir.

Bilirkişi tarafından bankaya yapılan ödemeler ile adi yazılı ödeme belgeleri değerlendirilerek davalı borçlunun takip tarihi itibariyle kira borcu bulunmadığının tespit edildiği yönünde kanaat bildirilmiştir.

Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, raporda ödenen kiraların iki kez gösterildiğini, nitekim tüm kiraların kiraya veren tarafından makbuz karşılığı elden alınıp bankaya yatırıldığını, elden alınan kira bedellerine ilişkin kira makbuzlarının zaten banka dekontlarında da görülmekte olduğunu, ödeme makbuzunda gösterilen ödemelerin ayrı bir ödeme olmadığını, bu nedenle sadece bankaya yatırılan miktarın hesap edilmesi gerektiğini ileri sürerek raporuna itiraz etmiş, ancak itirazları mahkemece hüküm yerinde değerlendirilmeden ve bilirkişi raporu tartışılmadan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bir kısım ödemeler mükerrer olduğu halde davalının ödemelerin mükerrer hesaplandığı yönündeki itirazları değerlendirilmeden, banka ödemeleri ile adi yazılı ödeme makbuzlarının karşılaştırılmak suretiyle ne kadar mükerrer ödeme yapıldığı üzerinde durulmadan eksik inceleme ile ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.