Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4052 K.2017/14040

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; borçlu aleyhine ödenmeyen kira alacakları için haciz ve tahliye istekli takip başlattıklarını, ödeme emrinin tebliğine rağmen borçlunun yasal 7 günlük sürede itiraz etmediği gibi 30 günlük sürede borcun tamamını ödemediğini belirterek davalının mecurdan tahliyesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı hakkında 01.01.2010 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak, 18.09.2015 tarihinde tahliye talepli icra takibi başlatmıştır. Ne var ki davalı borçluya tahliye ihtarını içeren ödeme emri yerine (örnek 13), 7 günlük ödeme ve 7 günlük itiraz süresini içeren örnek 7 ödeme emri 06.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

İcra İflas Kanunu’nun 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu’nın 315 ve 260. maddesinde yer alan otuz günlük ödeme ve yedi günlük itiraz sürelerinin ödeme emrinde açıkça yazılması zorunlu olup yasaya uygun olarak düzenlenmeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz. Hukuki sonuç doğurmayan ödeme emrine bağlı olarak tahliye kararı verilemez.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.