Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4086 K.2017/13763

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 09.06.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanarak 24.06.2015 tarihinde haciz ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile 2014 yılı Kasım ayından 2015 yılı Haziran ayına kadarki kira alacağı 30.347,68 TL ve 1.004,59 TL damga vergisinin işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 06.08.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 13.08.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığını, yetkili icra dairesinin ... İcra Daireleri olduğunu, alacaklı tarafa herhangi bir borcu bulunmadığını bildirerek yetkiye, borca ve faize itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı takip alacaklısının davalı takip borçlusu hakkında adi kiraya mahsus ilamsız takip yaptığı, davalının süresinde borca itiraz ederek takibi durdurduğu, davalının açıkça sözleşmeye itiraz etmediği gibi kira borcunu ödediğini İİK m. 269/c hükmünce aranan belgelerle ispatlamadığı gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalı tarafın itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İİK.nun 269/b-4 maddesi hükmü gereğince borçluya gönderilen ihtarlı ödeme emri TBK.nun 315.maddesinde yazılı ihtar yerine geçer. Türk Borçlar Kanunun 315. maddesinde konut ve çatılı işyeri kiralarında temerrüt ihtarında verilecek süre 30 gün olarak öngörülmüştür.

Davaya dayanak icra takip dosyasında, davalı borçluya gönderilen örnek 13 ödeme emrinde 30/7 günlük ödeme ve itiraz sürelerinin metin kısmında yazılmadığı, matbu olarak düzenlenen ödeme emrinde A ve B harfli dipnotta yazılı olduğu görülmüştür.

Davaya dayanak yapılan icra dosyasında, İİK nun 269/1. maddesi yollaması ile uygulanması gereken Türk Borçlar Kanununun 315. maddesinde yer alan yasal otuz günlük ödeme süresinin verilmesi öngörüldüğü halde, ödeme emrinde ödeme süresinin belirtilmediği görülmekle, yasal koşulları içermeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmayacağından bu ödeme emrine bağlı olarak tahliye kararı verilemez.

Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.