Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/410 K.2017/398

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; taraflar arasında 01/11/2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi genel koşullarının 18. maddesinde artışın TÜFE’ye göre olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı alacaklı 17/02/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2014 yılı Temmuz ayı için 1.100,00 TL, Ekim ayı için 300,00 TL, Kasım ayı ile 2015 yılı Şubat ayı arası için aylık 1.250,00 TL'den toplam 6.400,00 TL kira alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borcu bulunmadığını, kira bedellerinin elden ya da banka aracılığıyla ödendiğini, kira bedellerinin 1.250,00 TL değil 1.100,00 TL olduğunu belirterek borca ve aylık kira miktarına itiraz etmiştir.

Davalı borçlu itirazında aylık kira miktarına itiraz ettiğine ve kira sözleşmesinde kira artış oranına ilişkin düzenleme yer aldığına göre Mahkemece, TBK 344/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da gözönünde bulundurularak sözleşmedeki artış oranına göre takip konusu dönem aylık kira miktarı belirlenerek kira alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davalı borçlu tarafından yargılama aşamasında ibraz edilen ödeme belgeleri de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.