Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4362 K.2017/17002

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 28.200,00 TL yönünden itirazın kaldırılmasına, tahliye konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı borçlu ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı alacaklı vekili tarafından taraflar arasında aktedilen 01.11.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanılarak toplam 28.200,00 TL asıl alacak, 245,84 TL işlemiş faizin tahsili için tahliye talepli icra takibi 16.01.2015 tarihinde başlatılmıştır. Davalılar ... ve ...'in borca ve takibe itirazları üzerine takip durmuştur.

Davacı vekili, davalılar aleyhine başlatılan icra takibine borçluların somut bir itiraz sebebi sunmadıklarını, takip konusu borcu ödemediklerini belirterek davalılar ... ve ...'in itirazının kaldırılması ile tüm davalılar yönünden tahliye kararı verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili yargılamada, davalılardan ...'in mecuru uzun yıllar kiracı olarak kullandığını, ödeme güçlüğüne düşmesi üzerine rızai olarak kira sözleşmesinin sona erdirildiğini, bu sona erdirmenin ardından davalılar ile 01.11.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin akdedildiğini, sözleşme gereğince davalılardan ...'in 48.000,00 TL borcunu diğer davalıların ödemeyi beyan ve taahhüt ettiklerini, söz konusu kira sözleşmesinin 13. ve 19. maddeleri gereğince bu borcun 18.000,00 TL'sinin 2014 Kasım ayı içerisinde, geri kalanının ise 2.500,00 TL taksitler halinde 2015 Ocak ayından itibaren ödeneceğinin kararlaştırıldığını,

icra takibi ile de 2014 yılı Aralık ayı ve 2015 yılı Ocak ayı kira bedelleri ile kira sözleşmesinin 13.maddesi gereği 2014 Kasım ayı içinde ödenmesi gereken 18.000,00 TL ile 2015 Ocak ayında ödenmesi gereken 2.500,00 TL'nin tahsilini talep ettiklerini beyan etmiştir.

TBK.nın kefalet sözleşmesinde şekil şartını düzenleyen 583.maddesi “Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda taraflar arasında 01.11.2014 tarihinde akdedilen kira sözleşmesini ..., ... ve ... kiracı sıfatı ile imzalamışlardır. Kiracılardan ... ve ... sözleşmenin 13. maddesi gereğince 48.000,00 TL kira borcuna kefil olmuştur. Mahkemece sözleşme tarihi itibariyle davalı ... ile yapılan kefalet sözleşmesi yukarıda anılan yasa hükmü gereği geçersiz olduğundan takipte talep edilen 30.11.2014 tarihli 18.000,00 TL ile 06.01.2015 tarihli 2.500,00 TL alacak kalemleri yönünden davalı ...'un sorumlu tutulmayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.