Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4453 K.2017/17550

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili tarafından 10.11.2015 tarihinde tahliye talepli başlatılan icra takibi ile 01.04.2008-01.11.2015 tarihleri arası aylık 200,00 TL'den olmak üzere 92 aylık birikmiş kira alacağı toplamının tahsili istenmiştir. Örnek 13 sayılı ödeme emri 12.11.2015 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmiş, borçlu 16.11.2015 tarihli dilekçe ile takip alacaklısına herhangi bir kira borcu olmadığından bahisle itiraz etmiştir.

Davacı vekili borçlunun itirazının kaldırılarak kiralananın tahliyesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece kısa karar ile davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye yönelik hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararda davacının talebi kesinleşen takip sebebiyle açılan tahliye davası olarak nitelendirilip davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.

HMK'nun 298/2.maddesi ve 10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur.

Kabulü göre de borçlu itiraz etmekle takip durmuş olacağından kesinleşmiş bir takipten söz edilemez. Bu durumda itirazın kaldırılmasına karar verilmeden, kiralananın tahliyesine karar verilemez. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin doğrudan kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.