Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4485 K.2018/1382

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, davalı kiracı Uluslar arası İş Adamları Derneği’nin kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2 maddesinde belirtilmiştir.

Buna göre karar (hüküm), tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır.

Mahkemece kısa kararda “1-Davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, 2-Davacı alacaklı vekilinin tahliye talepli davasının kabulüne, ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2015/4597 Esas sayılı takip borçlusu davalı kiracı ...’nin takibe konu kiralanandan temerrüt nedeniyle tahliyesine” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davalı ... hakkındaki hükme yer verilmeyerek, yalnızca “Davacı alacaklı vekilinin tahliye talepli davasının kabulüne, ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2015/4597 Esas sayılı takip borçlusu davalı kiracı ...’nin takibe konu kiralanandan temerrüt nedeniyle tahliyesine” karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Mahkemece verilen kararın kısa karar ile gerekçeli karar ve gerekçe arasında çelişki bulunduğundan HMK'nın 298/2. maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.