Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4696 K.2018/1970

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava itirazın kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 12.11.2015 tarihinde başlatığı icra takibi ile 01.01.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanarak 2015 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım ayları kira bedelleri toplamı olan 50.310,22 TL asıl alacak ile işlemiş faizini talep etmiştir. Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlu vekili 14.12.2015 tarihli dilekçe ile itiraz etmiş ve takip durmuştur.

İtirazın kaldırılması davasının yargılamasında mahkemece, itiraz dilekçesinde istenilmesi gereken aylık kira bedelinin ne kadar olduğu davalı tarafça açıkca belirtilmediğinden kira miktarına itiraz açısından, itirazın hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek takipte talep edilen 50.310,22 TL asıl alacak ve bilirkişi incelemesi sonucu hesaplanan faiz miktarı bakımından itirazın kaldırılması ile takibin devamına karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan 01.01.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin Kira Bedeli başlıklı 6.2 maddesinde kira bedeli 1.453,33 USD olarak kararlaştırılmıştır. Borçlu vekili 14.12.2015 tarihli dilekçe ile “Aylık kira bedeli ödeme emrinde gösterildiği miktarda değildir. Bu nedenle istenen kira bedellerini kabul etmiyoruz. Aylık kira bedeline, borca ve ferilerine itiraz ediyoruz” ifadeleri ile kira bedeline açıkça itiraz etmiştir.

Bu durumda sözleşmeye göre aylık kira miktarı açısından talep edilen asıl alacak miktarı denetlenerek, talep edilebilecek kira miktarı belirlenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.