Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4744 K.2018/2448

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.08.2015 başlangıç tarihli ve 1,5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kiralanan konut olarak kullanılmak üzere davalı kiracıya kiralanmıştır. Sözleşmenin hususi şartlar bölümü 5. Maddesinde, kira bedellerinin zamanında ödenmemesi durumunda kira dönemi sonuna kadar tüm kira bedellerinin muaccel olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı tarafından davalı aleyhine 20.10.2015 tarihinde başlatılan icra takibinde, ödenmeyen 2015 yılı Eylül ile Ekim ayı ve muacceliyet şartı gereği muaccel hale gelen 2015 yılı Kasım ayı ila 2017 yılı Ocak ayları arasına ait toplam 16.150,00 TL kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçluya ödeme emri 12.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu borca itiraz etmeyerek takibin kesinleşmesine sebebiyet vermiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346. Maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu hüküm altına alınmıştır.

Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346. maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 5. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatı ve kiralananın niteliğine göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece değerlendirmenin takip tarihi itibariyle muaccel hale gelen kira alacağı üzerinden yapılması gerekir.

Davalı borçlu takip tarihinden sonra 28.10.2015 tarihinde alacaklının banka hesabına “ev kirası ” açıklaması ile 1.890,00 TL ödemiş , davacı alacaklı vekili de 21/03/2016 tarihli dilekçesinde yapılan ödemenin Eylül ve Ekim aylarına ait olduğunu kabul etmiş olup takip tarihi itibariyle muaccel hale gelen aylar kira bedelinin takipten sonra ,ödeme emri tebliğinden önce yasal süresinde ödenmiş olması ve kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 5. maddesi uyarınca muaccel hale gelen kira bedellerinin yukarıda izah edildiği üzere istenemeyeceği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne

karar verilmesi doğru değildir.