Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4927 K.2018/9955

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili 05.10.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.03.1993 tarihli 3 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 01.10.2011 ile 01.10.2015 yıllarına ait toplam 59.870,00 TL kira alacağının 10.110,00 TL işlemiş faiz ile birlikte tahsilini ve tahliye talep etmiştir. Ödeme emrinin davalı borçluya tebliği üzerine, boçlu vekili süresi içinde verdiği dilekçe ile alacaklı taraf ile kira ilişkileri olmadığı gibi takibe konu borcun da bulunmadığından bahisle itiraz etmiştir. Bunun üzerine davacı vekili icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye talep etmiştir. Mahkemece kira ilişkisinin varlığının tartışmalı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

İİK 269/2 maddesinde, "ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akdi kabul etmiş sayılır" hükmüne yer verilmiştir. Olayımızda; borçlu kiracı 12.10.2015 tarihli itiraz dilekçesinde davacı alacaklı ile aralarındaki kira ilişkisine itiraz etmekle birlikte dayanak kira sözleşmesindeki imzasını ayrıca ve açıkça inkar etmemiştir. Bu durumda İİK.’nun 269/2 maddesi gereğince kira ilişkisi kesinleşmiş olup, dayanak sözleşme tarafları bağlar. Davalı borçlu tarafından ödeme olgusuna dayanılmayıp ödeme ispatlanamadığından mahkemece, yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.