Davacı alacaklı, 18.02.2016 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2014 yılı Eylül, 2015 yılı Şubat, Mart ayları bakiye kira alacağı ile 2015 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Eylül, Ekim ve 2016 yılı Ocak, Şubat ayları kira alacağı 4.425,00 TL kira alacağının işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 24.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 26.02.2016 tarihli itiraz dilekçesinde, kiralarını düzenli olarak ödediğini, ödemelerini bankaya yaptığını bildirerek borcun tamamına, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesi'ne başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Davalı borçlu, 2014 yılı Eylül ayı kira bedeli ve anımsayamadığı diğer ayın kira bedelinin elden eski malik ...’e ödendiğini, nitekim eski malikin malik olduğu süre boyunca hiçbir şekilde ödenmeyen ay kirası bulunduğunu ileri sürmediğini, bu hususta takip başlatmadığını, davacının 2016/Ocak ayı kirasını iade ettiği hususunun ise doğru olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, borçlunun itirazında kira akdini reddetmediği, ödemeye yönelik herhangi bir belge sunmadığı gerekçesiyle davalının itirazının kaldırılmasına, takip talebinde davacının tahliye talebinde bulunduğunu açıkça belirtmediğinden, davacının tahliyeye ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları ile, takip talebinde “tahliye” istemine yer verilmiş olmasına rağmen, 30 günlük ödeme süresi dolmadan icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulduğundan davacı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yargılama sırasında davalı tarafça dosyaya ödemeye dair dekontlar ibraz edilmiştir. Mahkemece takip talebindeki döneme ilişkin ödeme dekontları (25.01.2016 tarihli 550,00 TL bedelli kira bedeli ve 25.02.2016 tarihli 550,00 TL bedelli ödeme dekontu) değerlendirilmeksizin takibe konu alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ.
Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları ile tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa hasren BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davacı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,
taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.