Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/5543 K.2018/9917

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece davacının İİK 68. maddesindeki belgelere dayanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 15/03/2011 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 16/02/2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 15.007,40 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesinde; davacı ile 2011 yılında yapmış oldukları kira sözleşmesinin 15/06/2015 tarihinde sona erdiğini, bu tarihten sonra davacının kendisinden kira bedeli talep edemeyeceğini belirterek borca itiraz etmiştir.

İİK 269/d maddesi göndermesi ile kira alacaklarında da uygulanacak İİK’nın 68. maddesinde “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dâhilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.” İİK’nın 269/2 maddesinde “Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır.”,

İİK’nın 269/c maddesinde “Borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemiyeceğini bildirerek itiraz etmiş veya takas istemişse, itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmeğe mecburdur. ” düzenlemesi bulunmaktadır.

6098 Sayılı T.B.K 374. maddesinde ise "Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden enaz onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır..." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davalı kiracı; kira süresinin sona ermiş olması nedeni ile kira bedelinin istenemeyeceğini belirterek itirazda bulunmuştur. T.B.K. 374. maddesi göz önüne alındığında sözleşmenin sona ermesinden 15 gün önce bildirimde bulunulduğunun İİK. 269/c maddesine göre ispatı zorunlu olup bu yönde delil ve belge sunulmadığından akdin geçerliliğini koruduğunun kabulü gerekir.

Dayanak sözleşmedeki imza inkar edilmeyip kira miktarına da karşı çıkılmadığından İİK’nın 68. maddesi uyarınca taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve kira talep olunan miktarının kesinleştiği bu nedenle icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasının istenebileceği düşünülmelidir.

Mahkemece, takip dayanağı yapılan ve imzası borçlu tarafından inkar edilmeyen 15/03/2011 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi esas alınarak İİK’nın 269/ c maddesi koşullarında ödeme iddiası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.