Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/6253 K.2017/10026

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 01.06.2015 tarihinde açtıkları dava ile bir yıldan fazla süredir birlikte yaşamak sureti ile baktıkları 17.04.2014 doğumlu ...'yi evlak edinmelerine karar verilmesini istemişler, mahkemece evlat edinmeye dair şartların oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, evlat edinme istemine ilişkin olup 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 305. maddesinde; küçüğün evlat edinilmesinin, evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması koşuluna bağlı olduğunu, 306. maddesinde ise; eşlerin ancak birlikte evlat edinebileceğini, eşlerden birinin, en az iki yıldan beri evli olmaları veya kendisinin otuz yaşını doldurmuş bulunması koşuluyla diğerinin çocuğunu evlat edinebileceğini, 309. maddesinde de; evlat edinmek için küçüğün ana ve babasının rızasının gerektiğini, 311. maddesinde ise;

ana ve babadan birinin kim olduğu veya uzun süreden beri nerede oturduğu bilinmiyorsa veya ayırt etme gücünden sürekli olarak yoksun bulunuyorsa veya küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmiyorsa bu hallerde ana ve babadan birinin rızasının aranmayacağını hükme bağlamıştır.

Dosyadaki bilgi belgelerden; davacıların, davalıların evlilik birliğinde doğan çocukları küçük .... evlat edinmek istediği, küçüğün anne ve babasının kimliğinin belli olduğu, davalı baba ve annenin 08/09/2015 tarihli duruşmada davayı kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere göre davacı 1968 doğumlu....le davacı 1973 doğumlu.... 30 yaşından büyük olup 12.05.2001 tarihinden bu yana evli ve bir aylık iken evlat edinmek üzere küçüğü yanlarına aldıkları ve bir yıldır baktıkları, davalı anne ve baba tarafından duruşmada evlat edinmeye rızaları bildirilmiş ise de, yapılan kolluk araştırmasında, davacıların durumunun evlada bakabilir düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu olgulara rağmen ve kararın gerekçesinde davanın reddini gerektirir nedenlerin tek tek ve anlaşılır biçimde açıklanması suretiyle hüküm kurulması gerektiği dikkate alınmadan, mahkemece davanın reddi nedenleri de gerekçede gösterilmeden, davacıların evlat edinmeye dair hükümleri taşımadığı gerekçesi ile davanın reddi doğru görülmemiştir.