Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/6713 K.2018/13119

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, 27.12.1983 ile 30.04.2013 tarihleri arasında T. İş Bankası A.Ş'nin değişik birimlerinde çalıştığını, davalı vakıfça Munzam Sosyal Güvenlik Hakları Yönetmeliği'nin 6.maddesi gereği 29 yıl 4 ay 3 gün prim ödeyerek çalışması karşılığında 2.205,00 TL maaş bağlandığını, anılan yönetmeliğin geçici 1.maddesine göre emekli olanlar arasında kendi aleyhine haksız bir fark oluşması nedeniyle 30.04.2013 tarihinden dava tarihine kadar birikmiş olan alacaklarının ödenmesini istemiş; mahkemece; taraflarca dosyaya sunulan delil ve belgeler, celbedilen kayıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, emsallerine göre davacıya düşük emekli maaşı bağlanması nedeni ile emeklilik tarihinden itibaren aradaki farkın davalı vakıftan tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı vakıftan emeklilige hak kazananlara vakfın Munzam Sosyal Güvenlik Hakları Yönetmeliği gereği maaş bağlanacağı, 28.06.2002 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan karar gereği yönetmelikte yapılan ve 01.01.2003 tarihinde yürürlüğe giren değişikliğe göre, 31.12.2002 tarihinden önce ve bu tarihe kadar emekliliğe hak kazananlara 2002 yılındaki yönetmelik bu tarihten sonra emekliliğe hak kazananlara ise 01.01.2003 tarihinde yürürlüğe giren hükümlerin uygulanacağı, bu bağlamda davacı ve emsal gösterdiği ...adlı kişiye ait getirtilen bilgiler değerlendirilerek hazırlanan bilirkişi raporunda,

emekli aylığı bağlanmasında esas alınan kriterlerin, davacı ünvanı şube müdürü, emsalin ünvanı B gurubu yönetici, davacının prim ödeme süresi 29 yıl 4 ay 3 gün, emsalin 27 yıl 7 ay 26 gün, 31.12.2012 tarihinde prime esas aylık davacının 5.174 TL emsalin 3.194,38 TL davacıya bağlanan aylık 2.205 TL emsalin aylığı 2.960 TL olduğu, davacının 01.07.2006 tarihinde emekli aylığı bağlanmasına hak kazandığı ve 30.04.2013 tarihinde aylık tahsis talebinde bulunduğu, emsalin ise 31.12.2002 yılından önce emekli aylığı bağlanmasına hak kazandığı ve 31.05.2013 tarihinde aylık tahsis talebinde bulunduğu,

buna göre emsal gösterilen kişinin 2002 yılı uygulamasına tabi olduğu açıklanmış, yapılan incelemede davacının hizmet yılı ve maaşı daha fazla olduğu emekliliğe hak kazanma tarihlerinin ise farklı olup bu farklılığın nedeninin açıklanmadığı, yine emsali B gurubu yönetici olarak değerlendirilmeye alınmış davacının ise şube müdürü olarak değerlendirildiği, raporda bu grup farklılığının detaylarının da belli olmadığı anlaşıldığından; yetersiz araştırmaya göre davanın reddi yerinde görülmemiştir.

Tüm bu bilgilerin dışında, temyiz dilekçesine ekli olarak sunulan Türkiye İş Bankası Genel Müdürlük İnsan Kaynakları Yönetimi Bölümünce davacıya gönderilen 29.03.2013 tarihli yazıda, davacının şube kademesinin 9A olmasına rağmen görev yaptığı sürece 9B belirlenmesinin bildirildiği görülmüştür.

Mahkemece, yukardaki açıklamalar dikkate alınarak davalı vakıftan davacı ve emsaline ait bilgilerin detaylı ve aradaki farklılığı açıklayacak şekilde getirtilip (örneğin daha fazla hizmet süresi bulunan davacının emsaline göre emekliliği daha sonraki bir tarihte haketmesi gibi) temyiz ekindeki 29 Mart 2013 tarihli yazı da dikkate alınarak yeni bir bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.