Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/7545 K.2018/11565

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... Öztürk vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, küçük ...'ün evlat edinilmesinde ana ve babanın rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiş; mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, küçüğün annesi davalı Hatice Öztürk vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, küçüğün gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK'nın 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden. 07.07.2015 doğumlu ... için ... Çocuk Mahkemesi'nin 2015/260 Esas nolu 07.10.2015 tarihli kararı ile bakım tedbiri kararı verildiği ve dava dilekçesine göre çocuğun halen kurum bakım ve koruması altında bulunduğu ve daha sonraki bir tarihte temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü getirilmiştir.

Çocuk hakkında koruma kararı alınıp kuruma yerleştirilme işlemi tamamlandığına göre; ana ve baba rızasının aranmamasının evlat edinme davasında değerlendirilmesi gerektiğinden açılan davanın bu sebeplerle reddine karar verilmesi yerine kabulü doğru görülmemiştir.