Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/8714 K.2018/10702

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, küçükler ... ve ... kardeşlerin 2828 Sayılı Sosyal Hizmetler Kanunun 22. maddesi kapsamında korunma altına alınmaları ve ana ve babanın rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece, tensip zaptı ile korunma kararı verilmesinde çocuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile bu yöndeki talebin reddine, rıza aranmaması yönünden ise yapılan yargılama sonucu küçükler hakkında 11.11.2013 tarihinde korunma kararı verilip kuruma yerleştirildiklerine göre ana ve baba rızasının aranmamasının evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, küçüklerin gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK’nun 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edindirmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı kurumun, küçükler hakkında korunma kararı ile birlikte ana ve babanın evlat edindirmede rızasının aranmaması kararı verilmesi istemli olarak 09.05.2013 tarihinde eldeki davayı açtığı, mahkemece, tensip zaptı ile korunma kararı verilmesinde, çocuk mahkemesi görevli olduğu gerekçesi ile bu yöndeki talebin reddine karar verildiği, ...Çocuk Mahkemesinin 2013/59 sayılı dosyası üzerinden 11.11.2013 tarihinde küçükler hakkında korunma kararı verilmesi üzerine küçüklerin kuruma yerleştirildikleri anlaşılmaktadır.

Her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilip hükme bağlanacağından dava tarihi itibari ile henüz korunma kararı ve kuruma yerleştirme mevcut olmadığından TMK'nun 311. maddesi kapsamında küçüklerin evlat edindirilmesinde ana ve babanın rızasının aranmaması koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, dava tarihinden sonra verilen korunma kararı gerekçe gösterilerek davanın reddi doğru görülmemiştir.