Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/8969 K.2018/1033

Davacı ... vekili; ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/217 esas ve 2015/841 karar sayılı ilamıyla ... ... ve ... adlı engelli kardeşlere vasi olarak ...’un atandığını ancak bakanlığın ilgili müdürlüğünce kardeşlerden ...’ın ...’de, ...'ın ise ...’de bir bakım ve rehabilitasyon merkezine gönderilmesinin uygun görüldüğünü, bu nedenle vasi tayinine ilişkin kararın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; kısıtlıların adres değişikliğinin mahkemeden talep edilmediği, bu nedenle vasilik görevinin devam ettiği, kısıtlıların ... ve ...’ye gönderilmiş olmalarının vasiliğin iptalini gerektirmediği gerekçesiyle davanın reddine vesayetin veya vasiliğin kaldırılması için bir sebep olmadığına karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından kısıtlıların adres değişikliğinin bakanlıkça yapıldığı açılan davanın vasiliğin iptaline ilişkin olduğu, adres değişikliğine ilişkin olmadığı, hukuki değerlendirmenin hatalı olduğu gerekçesiyle süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; vasi değişikliğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 422. maddesi gereğince vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamına aittir. Türk Medeni Kanunu'nun 397. maddesinde de denetim makamı görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu hükme bağlanmıştır.