Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/9115 K.2019/2379

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 27/09/2016 tarihli ve 2016/394 Esas, 2016/12630 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı üçüncü kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleşen davada davacı üçüncü kişi vekili, 27/10/2014 ve 13.11.2014 tarihlerinde müvekkiline ait adreste yapılan hacizde müvekkiline ait menkul malların haczedildiğini, müvekkili şirketin borçlu ile hiç bir ilgisinin olmadığını açıklayarak istihkak iddialarının kabulüne, haczedilen malların müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı alacaklı vekili; haciz adresinde borçlu şirkete ait evrakların bulunduğunu, haciz adresinin borçlu şirketin eski işyeri olduğunu, davacının fatura ibraz etmediğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı şirketin 27/10/2014 tarihli hacizden sonra haciz adresinde faaliyete başladığı, borçlu şirkette bir dönem yönetim kurulu üyeliği yapan ...ve ...'ın üçüncü kişi şirket yetkilisi ...'ın oğulları olduğu, ...'ın borçlu şirket ortağı iken istifa ettiği ve üçüncü kişi şirkete ortak olduğu, haciz sırasında borçlu şirkete ait evraklar bulunduğu, ispat yükünün davacı şirkette olduğu, davacı şirket tarafından haczedilen mahcuzlara ilişkin fatura ibraz edilmediği, karinenin aksini ispatlayamadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dairemizin 27.9.2016 tarihli ve 2016/394 Esas, 2016/ 12630 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup, onama kararına karşı asıl ve birleşen davada davacı üçüncü kişi vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Asıl ve birleşen dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmamış olup, haciz sırasında bulunan belgeler de güncel değildir. Yine, haciz yapılan adres davacı üçüncü kişinin ticaret sicil adresi olup, ticaret sicil kayıtlarına göre borçlu haciz adresinde faaliyet göstermemiştir.

Öte yandan, davacı üçüncü kişi şirket ortağı ...’ın oğulları olan ve borçlu şirketin kurucu ortakları ... ve ...borcun doğumundan önce hisselerini devrederek ortaklıktan ayrılmış olup, bir dönem borçlu şirkette ortak olmaları ve yönetim kurulunda yer almaları organik bağın ispatı için tek başına yeterli değildir. Bunların yanında,borçlu şirket, 2006 yılında faaliyete geçmiş olup, davacı üçüncü kişi şirket ise 1982 yılından bu yana faaliyet göstermektedir.

Kaldı ki, borçlu ile davacı üçüncü kişi şirketin faaliyet alanları da farklıdır. Buna göre, mülkiyet karinesi davacı üçüncü kişi lehine olup, davanın İİK mad. 96 gereğince üçüncü kişi tarafından açılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz. Mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Ne var ki, davalı alacaklı tarafından delil olarak ileri sürülen ticaret sicil kayıtları, haciz tutanağı, nüfus kayıtları karinenin aksini ispata yeterli görülmemiştir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurması isabetsiz olup kararın bu yönden bozulması gerekirken,onanması nedeniyle karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.